Vrijheid

Is het werkelijk zo dat ik niets meer te vertellen heb? Heb ik alles gezegd of lijkt dat zo? Wat is nieuw en wat is oud? Deze vaststelling houdt me bezig.

Je zou het kunnen doortrekken naar de wereld waarin we leven. Ieder gevoel, iedere gedachte , iedere beweging,.. hoeveel maal wordt deze gedurende de eeuwigheid niet herhaald door ontelbare wezens. Misschien vindt je er wel een patroon in, indien je alles zou registreren. De geordende struktuur van alles is overal aanwezig, zelfs in de schijnbare grootste chaos. Alles is tot in het kleinste detail georkestreerd. Hebben we daadwerkelijk iets te zeggen of lijkt dat zo? Is de vrije wil zo vrij als beweerd wordt, als men van het gegeven uitgaat dat alles in samenhang is, onderling verbonden is. De consekwenties zijn niet in te schatten indien ieder daadwerkelijk zijn vrije wil, zonder rekening te houden met anderen, zou uitvoeren. Hoe vrij is dan de vrije wil? Wat houdt ons aan elkaar?

De grenzen van de tijdloze ruimte met de fysieke tegenwoordigheid bewegen konstant naargelang we ons bewustzijn groter maken. Zo ook ons vrijheidsgevoel ten opzichte van deze transformatie alsook ten opzichte van elkaar. We laten ons beperken door handelingen uit te voeren die tegen onze natuur indruisen, door onbewust regels te aanvaarden die onze vrijheidsbeperking in de hand werken. Maar het kan ook anders door je af te stemmen op je ware natuur kan je een glimp opvangen van hoe werkelijke vrijheid proeft. Je kan je afvragen of het in onze aardse werkelijkheid ook maar mogelijk is om de totale vrijheid te ervaren, dan zouden we de Schepper zelf zijn. En dan volgt de vraag : Is Hij werkelijk vrij? Vanuit welk perspectief bestaat deze vrijheid?

Vrijheid zonder woorden en gedachten,
Zonder emoties en vol van gevoelens
Gewoon Zijn
De bevrijding is enkel totaal indien je niet meer als individu handelt
Maar vanuit de volledige totaliteit van de schepping


...