De schepping

De wereld kan je voorstellen als een verdichte energie, net zoals al de levende wezens die er op wonen. Dit geldt tevens voor alles, Je kan het je voorstellen als een levensadem. Je ziet het niet, je voelt het niet maar het IS. Wat je ziet zijn symbolen die net echt lijken. Je wordt beïnvloed door wat je waarneemt . Wat je waarneemt bestaat niet echt, doordat het moment van waarneming in een fractie reeds voorbij is. Wat overblijft in je geest zijn herinneringen aan dat moment maar deze worden gekleurd. De werkelijkheid is helemaal anders dan dat je in je geest had. Een heel goed voorbeeld zou zijn om een gebeurtenis door verschillende mensen te laten vertellen en je zal merken dat ieder verhaal anders is. Dus welke werkelijkheid is dan waarheid. Het is moeilijk om de wereld te begrijpen laat staan de schepping.

Op ieder bestaan van het ontwikkelingsproces worden grenzen omvergeworpen om er uiteindelijk achter te komen dat alles slechts berust op één waarheid. Hoe meer je je openstelt in je geest hoe zuiverder je de waarheid zal ontdekken en ook hoe lichter je energie zal worden tot ze uiteindelijk oplost in het grote Zijn. Je hebt dan, als individu, een hele cyclus doorlopen vol ervaringen die je helemaal doorleeft hebt. Maar deeluitmakend van de Bron zou je je de vraag kunnen stellen of dit wel een korrekte interpretatie is. Net zoals atomen zijn ook wij verbonden met elkaar door onzichtbare koorden. Je hebt de neiging om dit te bekijken op het aardse vlak, maar het gaat veel verder dan dat en het is ontzettend moeilijk om dat als mens te bevatten. Het fysieke houdt je letterlijk aan de grond. Daardoor is het wenselijk om je regelmatig af te stellen op je ziel omdat je het dan zou kunnen voelen. Je ziel zou je perfect alle antwoorden kunnen geven over de vele vragen ivm de schepping omdat deze in de Bron aanwezig is. De vele levens die je beleefd hebt waren een impuls van jouw ziel of de Bron. Uiteindelijk BEN JE !