Aan zij die gestorven zijn

De oneindigheid van het bestaan lijkt voor ons zielen op aarde niet te bevatten want het gemis van Julie overgang blijft als een wonde in ons hart verder leven. Hoe we ook ons best doen om te vergeten van wat ooit was, het moment van afscheid staat als nimmer gegrift. De tranen, hun best doende om niet te stromen, banen zich een weg zoekend naar bevrijding. Hoewel alle werelden verbonden zijn, de fysieke werkelijkheid toont geen genade en laat een leegte achter die niet opgevuld raakt.

Maar alles is een komen en gaan. Telkens weer draait het rad van het leven verder, ons zo voortstuwend de eeuwigheid in waarbij we ooit tot het besef zullen komen dat we nooit afscheid namen maar enkel onbewust waren voor de werkelijkheid die achter een waas van onwetendheid verborgen was.

-------

De symfonie van het leven
Opgedragen aan allen die gestorven zijn
Kent geen einde noch begin
Als kiem van alles wat is
Zijn we de totale werkelijkheid
In het hier en nu
Het eeuwige ZIJN