Gedichten Vanuit Mijn Ziel

meditatie van 22/01/12

2012-01-30T13:58:00.000-08:00

De dageraad van ons bestaan
Kent vele facetten
Je hebt geboorte
Groei
Genieten
Rijping
En overgaan
En dit is een continu gegeven
In de ganse schepping
Net zoals het leven
Het leven in al zijn facetten
En ook met al zijn emoties en gevoelens
Je kan de emotie vergelijken met het leven
En dat is op alles van toepassing

Op alles wat is
Is er een begin
Een hoogtepunt
een einde
En daarna de wedergeboorte
En door iedere golfbeweging
Ga je verder
Door iedere golfbeweging
Zet je er iets bij
Voeg je er iets aan toe
Je vraagt je soms af of je ooit de top kunt bereiken
De top in het bewustzijn
Maar ook dat is niet van toepassing
Want er is geen top
Alles is een golfbeweging
Een steeds weerkerende golfbeweging
En hoe verder je groeit
In je spirituele beleving
Hoe minder golvend de beweging zal zijn
Maar toch zal er steeds een golfbeweging zijn

Iedere facet van het bewustzijn zal beleefd worden
Op oneindige manieren
En als je bedenkt dat er geen grenzen zijn
Begrijp je ook onmiddellijk hoeveel facetten er zijn van het bewustzijn
Het ascentie proces
Waar men zo overpraat is slecht één facet van dat proces
De ascentie kent geen einde
De ascentie is reeds begonnen sinds het begin van je bewust zijn
Dat je je bewust werd van je bewust zijn
Maar ook daarvoor
Daarvoor voor je bewust was
Begon het al
En als alle grenzen vervagen
Als alles in elkaar vloeit
Dan nog gaat het steeds verder
Verder en verder door
Je vraagt je soms af
Wat kan ik toevoegen aan dit proces
Maar ieder woord dat je spreekt of schrijft
Ieder woord
Iedere gedachte
Alles is even belangrijk
In het collectieve proces

Het is goed verbinding te maken
met je zelf van uit je hart en vanuit je ziel
Want van daaruit krijg je al de antwoorden
Luister naar je eigen waarheid
Volg je intuïtie
Wij staan rondom je heen
Wij de engelen van het licht en al de meesters
Maar wie zegt dat wij verder staan
Kijk niet naar ons op
Wij zijn engelen van het licht
En engelen van liefde
En liefde kent geen enkele verhouding
Liefde is net zoals bewustzijn
Oneindig
Wij reiken je de hand
Wij reiken je de hand om naast ons te komen staan
Naast ons

De innerlijke groei
Jouw innerlijke groei
Gaat gestaag verder
Overhaast niets
Neem je tijd bij elke stap die je neemt
Want dat vormt de basis
Dat vormt jouw wortels
Dat vormt je gronding

Wij houden van jou
En we leven in jou
In jouw hart
En laten je nooit alleen

Iedere overledene die je mist
Leeft in jouw hart verder
En ook jij kan ze zien
En je kan met hen in verbinding treden
Als je dat wilt
Als je je niet laat leiden door je emoties
want je emoties vormen een blokkade
Vormen een barrière waar men niet doorheen kan gaan
Verdriet is goed
En je moet het doorleven
Maar verdriet houdt je tegen
En als je weet dat alles een golfbeweging vormt
Dan weet je ook dat het leven verder gaat
Is het niet hier op aarde
Dan is het verder in de sferen van licht
En zo vorm je steeds een golfbeweging
Heb je bewijzen nodig?
Heb je bewijzen nodig
Van de verbinding met de overledenen?
Je kan ze zien
Je kan ze zien
Je kan ze voelen
Is dat niet voldoende bewijs
Zij leven in andere dimensies
En de dimensie waar je toegang tot hebt
Daar kan je hen zien
Maar ook als je hen niet zou zien
Dan nog zijn ze er
Altijd
Altijd
Want de liefde
Die jullie verbindt die is oneindig
Daar is geen grens

En welke ervaringen er ook gebeurd zijn
Dan nog is liefde sterker
Het leven is een leerschool
Het leven is leren in liefde te zijn
Je ziet nu ons
En je ziet de overledenen
En wij vormen een basis
Een basis waar je op verder kan bouwen
En vanuit deze verbondenheid
Vanuit deze kracht
Vanuit deze verbinding
Kan je zijn wie je bent
Een hart
Een ziel
In verbinding met alles wat is

Want vele levens
Vele verbindingen
Maken een oneindig leven
Een universum
Een schepping
Een creatie

Geleide Meditatie

2012-01-22T07:38:00.000-08:00

Iedere woensdag organiseren wij een geleide meditatie.

Deze meditatie wordt steeds intuitief ontvangen en doorgegeven.
Uit deze meditaties komen vaak heel prachtige boodschappen naar voren.

Deze boodschap willen we je niet onthouden. Daarom zetten we hier een voorbeeld van een meditatie neer zodat je eens een indruk kan krijgen.

Aan zij die gestorven zijn

2011-11-01T08:47:00.000-07:00

De oneindigheid van het bestaan lijkt voor ons zielen op aarde niet te bevatten want het gemis van Julie overgang blijft als een wonde in ons hart verder leven. Hoe we ook ons best doen om te vergeten van wat ooit was, het moment van afscheid staat als nimmer gegrift. De tranen, hun best doende om niet te stromen, banen zich een weg zoekend naar bevrijding. Hoewel alle werelden verbonden zijn, de fysieke werkelijkheid toont geen genade en laat een leegte achter die niet opgevuld raakt.

Maar alles is een komen en gaan. Telkens weer draait het rad van het leven verder, ons zo voortstuwend de eeuwigheid in waarbij we ooit tot het besef zullen komen dat we nooit afscheid namen maar enkel onbewust waren voor de werkelijkheid die achter een waas van onwetendheid verborgen was.

-------

De symfonie van het leven
Opgedragen aan allen die gestorven zijn
Kent geen einde noch begin
Als kiem van alles wat is
Zijn we de totale werkelijkheid
In het hier en nu
Het eeuwige ZIJN

Voorbij de verbeelding

2011-09-16T12:30:00.000-07:00

Heb je ooit al de schepping gezien? Kan je je inbeelden hoe alles werkelijk in elkaar zit? Aardse ogen zijn beperkt door hun fysieke vormgeving. Wat je ziet is een uiterlijke vorm die afgestemd is op je zielsniveau. Kijken met je innerlijke ogen, zal je een ander beeld laten waarnemen. Deze buitenissige schoonheid is met geen woorden te beschrijven. Alles is een sprankeling van licht en in dit licht werden diverse werelden, universa geschapen. Letterlijk alles is verbonden door deze schitteringen. En dan kijk je naar je aardse werkelijkheid. Merk je dat er zoveel haat, nijd,… woekert, maar als je maar één enkele blik zou kunnen werpen op de innerlijke werkelijkheid, die een blauwdruk is van je afkomst, dan zou je onmiddellijk de strijd staken en zou je knielen en om vergeving vragen aan je naaste die je tekortgedaan had.

Als je je hart maar liet spreken,
Als je hart kon luisteren naar de universele muziek
Waarbij liefde de hoogste melodie is,
Hoe zou jouw werkelijkheid er dan uitzien?

….

Nieuwe wereld

2011-08-13T11:28:00.000-07:00

Hoe zou het zijn om helemaal open over alles te zijn? Ik zie dat mensen alles doen om aandacht te vragen. Ieder op zijn manier zoekt aandacht voor zijn situatie, voor zijn problemen. En wat doet de wereld? Zij sluit de ogen.

Hoe is dat toch mogelijk geworden? Wij sluiten ons af voor wat er rond ons gebeurt, maar we vergeten te kijken naast ons. Wij vergeten dat er nog zovelen, oneindig velen, in dezelfde situatie of zelfs nog erger verkeren. En hier staan we dan, vol met goede bedoelingen, maar willen we echt de wereld veranderen? Willen we echt een beter mens zijn? Onze vooroordelen beperken ons zo hard in wie we in werkelijkheid zijn. Daarom is het noodzakelijk om onze ogen te open. Onze ogen te openen voor de werkelijkheid van de wereld en open te staan voor hen die ons nodig hebben. Praatjes alleen, helpen ons niet. De creatie van een nieuwe wereld begint bij jezelf, iedere dag weer.

Ben jij klaar om deel te nemen aan de creatie van deze nieuwe wereld ,waar ieder open staat zonder vooroordeel, zonder beschuldiging, met een nieuwe lei? Want daar is waar we naartoe evolueren, dat is wat het hoogste doel is. Daarom, begin vandaag nog, begin bij jezelf. Tracht je gedachtepatronen te veranderen om uiteindelijk medeschepper te worden van de nieuwe wereld waar iedereen, in al zijn facetten, het hoogste goed mag beleven.

De wereld is gemaakt om geluk te beleven. Stel je ervoor open. Creëer je geluk, maar vergeet je naaste niet, want zij zijn je barometer naar jouw geluk.
De wereld is LIEFDE, enkel als jij het toelaat. De poorten naar het geluk staan open, jou rest enkel de taak om deze wereld onbevreesd te betreden, en daarna,

Daarna,

Is er overvloed en geluk, zo oneindig mooi dat woorden tekort schieten.

Laat het toe,
Laat het geluk en de overvloed toe en de poorten van de hemel zullen geopend zijn.
Een hemel op aarde, het is enkel aan JOU om het toe te laten.

Ben je er klaar voor? Open dan je HART
En liefde zal ALTIJD deel van je uitmaken

Xxx

Inperfectie

2011-04-04T14:50:00.000-07:00

Waarom is alles niet perfect? Kijkend naar mijn eigen talenten heb ik de indruk dat er nog veel werk aan de winkel is. Het geeft me een slecht gevoel. Maar waar ligt het eigenlijk aan? Is het waarheid wat ik zeg? Men hoort vaak dat alles perfect is dus ook mijn schijnbare inperfectie. Moeilijk, … Waar vroeger de woorden uit mijn vingers stroomden, heb ik nu de indruk dat ze wel willen schrijven maar dat er een duidelijke blokkade voelbaar is. Langs de andere kant voel ik dat er nog veel in mij leeft dat een uitweg wilt zoeken. Wat houd me dan tegen? Is het mijn ego dat opspeelt? . Hé Mister Ego zou je dan alsjeblieft plaats willen maken zodat ik verder kan !

My dear child, wat roep je toch uit. Vergeet niet dat enkel jij verantwoordelijk bent en aangezien je me toelaat in je leven, gebeuren er zaken die misschien minder prettig voor je lijken. Je leest veel boeken, je krijgt duizenden tips om me te temmen als een gewillig dier, maar wat doe je ermee? Tussen zeggen en doen is een wereld van verschil. Het zou wenselijk zijn van niet teveel te willen maar aktie te ondernemen. Ieder stukje twijfel, angst , verdriet zijn delen in je die je zelf hebt opgebouwd omdat je het toeliet. Je liet je langzaamaan meeslepen door deze emoties, zodat ze een eigen leven konden opbouwen. Maar ben je wel zeker dat jij dat bent? Kan je stellen dat je ware kern dat zou toelaten? Je vergeet een zo belangrijk gegeven, en je bent hier niet alleen in,… dat is dat je deel uitmaakt van iets dat woordeloos puur is. Enkel uit zuivere liefde bestaat. De gedachten die je tegenhouden om te kunnen stromen, heb je zelf gecreëerd, maar je bent een schepper ! Je hebt het machtigste wapen in handen ontvangen vanuit de Geest. Verbind je ermee! Laat in liefde los wat je niet langer nodig hebt, wat als ballast op je schouders weegt, maar ook op je onderbewustzijn. Je lessen zijn geleerd. Je staat nu op een tweespalk. Wat ga je doen? Nog langer twijfelen? Zolang je geen beslissing hierin genomen hebt, zal het steeds sterker en sterker terugkeren tot je uiteindelijk de stap zult zetten. Opgelet, ik wil je niet bang maken, of de les spellen, maar het is nu eenmaal een universele wet die vraagt om doorleving. Angst is een slechte raadgever. Luister naar je hart, luister naar je gevoel. Laat je leiden door je innerlijke stem, die je steeds op de juiste weg houdt als je je goed openstelt. Kijk niet naar wat anderen doen, maar ontdek de innerlijk schat die in je zelf huist en dan kan je de wereld aan. Dan zal je je niet meer laten misleiden door mij. Alles is een spel dat dient volledig uitgespeeld te worden. De tijd die je eraan besteedt, heeft geen belang want het staat vast dat je de eindstreep zult halen. Tenslotte zul je me liefdevol uitgeleide doen als jouw hartsvriend. Je zal je de vele mooie momenten herinneren, die schijnbaar je zoveel pijnen bezorgden . Tenslotte zal je de ‘inperfectie’ koesteren omdat ze je voortstuwde op je pad.

Wees niet bang meer,
Wees niet bezorgd,
Alles is goed
Ga op in jezelf en ontdek
Je eigen kracht

Jij en ik
In perfect samenspel
Stuwend naar ongekende hoogten
Enkel liefde
Oneindige liefde
….

Geloof in Jezelf

2011-04-02T15:52:00.000-07:00

Het leven zo oneindig schoon, geeft vele kansen als je ze wilt grijpen. Je hoeft enkel uit te kiezen welke weg je nemen wilt. Er zijn enkel winnaars want uiteindelijk bereikt ieder zijn doel. Geloof in jezelf, hoe moeilijk het ook soms lijkt. Achter ieder obstakel ligt een kans om te groeien in bewustzijn. Een kans om het te transformeren in iets goeds. Om positiviteit te laten groeien binnen in je kern. De deuren van je hart zijn lang genoeg afgesloten geweest omdat je dacht dat ze je zouden beschermen tegen… tegen wat? Het was angst voor het onbekende dat je weerhield om je te openen. Je kijkt op naar anderen. Maar je vergeet echter één ding, dat die ander ook deel uit maakt van jezelf. Dus waarom bang zijn? Waarom angstig je veilig opbergen in je schulp als wat je ziet uiteindelijk een deel van jou is? Alles is een weerspiegeling van je ziel, een blik van je ongekende mogelijkheden. Je hoeft ze maar enkel aan te boren.

Geloof in jezelf ! Kijk niet de andere kant op, speel niet langer verstoppertje want uiteindelijk ben je altijd winnaar.. op jezelf. Tenslotte zal je naast Mij staan in het eeuwige veld over alle dimensies heen, in uitzinnig geluk en onwezenlijke zaligheid.

De schepping

2011-03-18T04:52:00.000-07:00

De wereld kan je voorstellen als een verdichte energie, net zoals al de levende wezens die er op wonen. Dit geldt tevens voor alles, Je kan het je voorstellen als een levensadem. Je ziet het niet, je voelt het niet maar het IS. Wat je ziet zijn symbolen die net echt lijken. Je wordt beïnvloed door wat je waarneemt . Wat je waarneemt bestaat niet echt, doordat het moment van waarneming in een fractie reeds voorbij is. Wat overblijft in je geest zijn herinneringen aan dat moment maar deze worden gekleurd. De werkelijkheid is helemaal anders dan dat je in je geest had. Een heel goed voorbeeld zou zijn om een gebeurtenis door verschillende mensen te laten vertellen en je zal merken dat ieder verhaal anders is. Dus welke werkelijkheid is dan waarheid. Het is moeilijk om de wereld te begrijpen laat staan de schepping.

Op ieder bestaan van het ontwikkelingsproces worden grenzen omvergeworpen om er uiteindelijk achter te komen dat alles slechts berust op één waarheid. Hoe meer je je openstelt in je geest hoe zuiverder je de waarheid zal ontdekken en ook hoe lichter je energie zal worden tot ze uiteindelijk oplost in het grote Zijn. Je hebt dan, als individu, een hele cyclus doorlopen vol ervaringen die je helemaal doorleeft hebt. Maar deeluitmakend van de Bron zou je je de vraag kunnen stellen of dit wel een korrekte interpretatie is. Net zoals atomen zijn ook wij verbonden met elkaar door onzichtbare koorden. Je hebt de neiging om dit te bekijken op het aardse vlak, maar het gaat veel verder dan dat en het is ontzettend moeilijk om dat als mens te bevatten. Het fysieke houdt je letterlijk aan de grond. Daardoor is het wenselijk om je regelmatig af te stellen op je ziel omdat je het dan zou kunnen voelen. Je ziel zou je perfect alle antwoorden kunnen geven over de vele vragen ivm de schepping omdat deze in de Bron aanwezig is. De vele levens die je beleefd hebt waren een impuls van jouw ziel of de Bron. Uiteindelijk BEN JE !

De realiteit

2011-02-08T13:24:00.000-08:00

Luisterend naar hemelse muziek valt het me moeilijk om naar de wereldse realiteit te kijken. De tegenstrijdigheid is zo immens groot. Fanatisme, extremisme, haat, geweld,… je wordt er helemaal in ondergedompeld iedere dag weer. Het lijkt zo dichtbij door de media die je betovert met beelden van deze ellende. Het maakt me bedroefd en machteloos. Want als dit de wereld is die ik geschapen heb, waarom heb ik dan niet beter mijn best gedaan. Ja, in mijn naaste omgeving heerst er gelukkig geen strijd, buiten enkele muizen en huiselijke ongemakken na.

Stel dat ik mijn ogen zou sluiten, zou mijn werkelijkheid er nog eender uitzien? Binnen in mijn geest leef ik in een prachtige wereld, vol licht en liefde, vreugde en harmonie. Maar misschien is dat een illusie, een mooie droomwereld. De gevestigde waarden die ik geschapen heb rondom mij, zijn misschien wel pure fictie, gezichtsbedrog. Als alles, letterlijk alles er gewoon niet is, wat ben ik dan?

Mijn identiteit lijkt volkomen verloren, opgegaan in al wat is. Er is geen houvast meer. Een bodemloze bodem, uitgedeind in het niets. Maar waarom voel ik wat ik voel? Een groot verdriet heeft zich meester gemaakt van mezelf. Uit het niets, kwam het tevoorschijn en palmde me helemaal in. Er is geen ontkomen aan. Ik zit vast.

Hemelse noten zingen verder. Bekommeren zich niet om wat er zich in mijn hoofd afspeelt…

Ik concentreer me erop. Houd me goed gefocust op de melodie. De noten vertellen me een verhaal. Alles is uit harmonie ontsproten. Een constant levenslied met hoogtes en laagtes dat nooit begon en nooit eindigt. De wezenlijke samenhang van het noembare en onnoembare tart alle verbeelding. Het is wat wij God noemen en daar maak ik deel van uit.

Ik voel contact. Ik voel hoe ik opgenomen word in deze energie. Het geeft me kracht. Ik lijk wel te gaan zweven ver weg boven de beslommeringen die eventjes maar mijn geest gekaapt hadden. Dit is de realiteit. Dit is de wereld waar ik van hou. Mijn mondhoeken maken een brede glimlach. Ik laat de vreugde toe. Prachtig is het om te zien hoe ik mijn realiteit kan veranderen, door me eventjes te concentreren op het allerbelangrijkste in een mensenleven namelijk het besef dat God nooit veraf is…

Bewust Sterven

2011-01-13T00:52:00.000-08:00

Bewust sterven,
Zien dat de poorten naar de Hemel zich geleidelijk openen
Aan je sterfbed neem je je geliefden waar
Die zich sterk houden om je bij te staan
Je hebt geen keuze meer,
Je lichaam neemt stilletjes aan afscheid van jou
Iedere levensfunktie valt geleidelijk stil
Enkel je geest is bewust
Wazige schimmen worden minder vaag
Je realiteit verandert
Het is tijd om te vertrekken
Een laatste ademhaling
Ogen nog even wijd geopend
Om een blik te werpen op diegene die je koesteren zult in je hart
Een overweldigend gevoel van gelukzaligheid
Overvalt je
Liefdeswezens omringen je
Je wordt opgenomen
Je bent terug Thuis

Afscheid van een dierbare

2010-12-02T13:00:00.000-08:00

Opgedragen aan Peter Ceulemans, mijn schoonbroer gestorven op 23/11/10 om 2 u 43 op 43 jarige leeftijd

Een bikkelharde strijd op leven en dood
De ziekte zag en overwon
Je uitgeteerde lichaam
Enkel nog schijn van wat het ooit was
Je geest onoverwinnelijk
Hoopte
Geloofde
Niets kon je van je stuk brengen
Positief zijn en blijven
In uiterst moeizame, pijnlijke momenten
Was je levenswijze

Je was anders
Je was bijzonder
Op jouw eigen unieke manier
Bracht je kleur bij je medemensen
Jouw optimisme was aanstekelijk
Een voorbeeld voor velen
Je eigenzinnigheid verrichtte wonderen
Even manifesteerde zich een mirakel
De hoop groeide
Jij maakte plannen
Stippelde je toekomst reeds nauwkeurig uit
Verschoof het einde ergens in de tijd

…

Gretig kwam de dood naderbij
Plotseling werd het gevecht anders
Maar toch bleef je vechten
Je wilde leven
Hier !

…

Zachtjes werd je in slaap gewiegd
Je adem vertraagde

…

Een sterrenschittering aan de hemel
Doofde uit
Niets kan echter de herinnering wissen
Uit mijn hart

Vrijheid

2010-10-15T04:11:00.000-07:00

Is het werkelijk zo dat ik niets meer te vertellen heb? Heb ik alles gezegd of lijkt dat zo? Wat is nieuw en wat is oud? Deze vaststelling houdt me bezig.

Je zou het kunnen doortrekken naar de wereld waarin we leven. Ieder gevoel, iedere gedachte , iedere beweging,.. hoeveel maal wordt deze gedurende de eeuwigheid niet herhaald door ontelbare wezens. Misschien vindt je er wel een patroon in, indien je alles zou registreren. De geordende struktuur van alles is overal aanwezig, zelfs in de schijnbare grootste chaos. Alles is tot in het kleinste detail georkestreerd. Hebben we daadwerkelijk iets te zeggen of lijkt dat zo? Is de vrije wil zo vrij als beweerd wordt, als men van het gegeven uitgaat dat alles in samenhang is, onderling verbonden is. De consekwenties zijn niet in te schatten indien ieder daadwerkelijk zijn vrije wil, zonder rekening te houden met anderen, zou uitvoeren. Hoe vrij is dan de vrije wil? Wat houdt ons aan elkaar?

De grenzen van de tijdloze ruimte met de fysieke tegenwoordigheid bewegen konstant naargelang we ons bewustzijn groter maken. Zo ook ons vrijheidsgevoel ten opzichte van deze transformatie alsook ten opzichte van elkaar. We laten ons beperken door handelingen uit te voeren die tegen onze natuur indruisen, door onbewust regels te aanvaarden die onze vrijheidsbeperking in de hand werken. Maar het kan ook anders door je af te stemmen op je ware natuur kan je een glimp opvangen van hoe werkelijke vrijheid proeft. Je kan je afvragen of het in onze aardse werkelijkheid ook maar mogelijk is om de totale vrijheid te ervaren, dan zouden we de Schepper zelf zijn. En dan volgt de vraag : Is Hij werkelijk vrij? Vanuit welk perspectief bestaat deze vrijheid?

Vrijheid zonder woorden en gedachten,
Zonder emoties en vol van gevoelens
Gewoon Zijn
De bevrijding is enkel totaal indien je niet meer als individu handelt
Maar vanuit de volledige totaliteit van de schepping

...

Meditatiereizen van mijn ziel (2)

2010-07-23T14:48:00.001-07:00

Ik zag een immens grote fontein gemaakt uit kristal. Boven deze fontein hing een kruis dat licht uitstraalde. Het water van de fontein stroomde via een kanaaltje naar beneden naar een onderliggende vlakte. Deze was omringd door kristallen rotsen. In het midden stond een amfitheater met duizenden zitplaatsen zodat er vele mensen, wezens konden plaatsnemen. Er waren verschillende meesters aanwezig waaronder Jezus, Boeddha,… Zij gaven elkaar de hand. Door deze verbinding werd er een sterk licht zichtbaar. Op een gegeven moment werd een koker gemaakt naar de aarde. Het licht dat zij uitstraalden werd zo ingestraald naar de mensen op aarde.

Meditatiereizen van mijn ziel (1)

2010-07-21T15:47:00.000-07:00

Ik sloot mijn ogen en was blij om mij over te geven aan wat komen zou. Het was telkens een verrassing waarheen ik meegevoerd zou worden.

Na enkele ogenblikken ontwaarde ik een prachtige gouden stad. Hoge piramides doorkliefden het hemelgewelf en de zon schitterde verblindend. Alles leek zo puur, zo zuiver. Er was niets dat deze schoonheid verstoorde. Ik droeg een gouden mantel en wandelde door de straten van deze stad. Een poort versiert met duizenden juwelen, in het midden een heel helder wit licht, witter dan het aardse wit nodigde uit om binnen te treden. Een prachtige engel, trots en vol leven verwelkomde mij. Hij was ongelooflijk mooi, met gouden halflange krullen die schattig tot op zijn schouders hingen. Ik noemde hem Engelman, en later zou blijken dat hij mij nog heel dikwijls zou begeleiden op mijn vele reizen. Nu nam hij me mee naar de ruimte en samen vlogen we naar een andere planeet.

Meditatiereizen van mijn ziel (voorwoord)

2010-07-21T15:20:00.000-07:00

Lieve vrienden,

Het is mijn wens om jullie deelgenoot te maken van de prachtige beelden die ik mocht zien tijdens mijn meditaties enkele jaren terug. De bedoeling is om er stukjes van neer te schrijven in een verhaal. Heel binnenkort zal het eerste stukje op mijn blog neergezet worden.

xxx
Inge

Conquest in Paradise (Vangelis)

2010-06-28T13:05:00.000-07:00

Ik heb je lief

2010-06-12T14:41:00.000-07:00

Oh mijn liefste,
Mijn allerliefste
Ik heb je lief,
Woorden zijn niet genoeg
Om uit te drukken wat ik voel voor jou
Mijn hart jubelt als ik je zie
Mijn ziel danst wanneer ik in je ogen kijkt
Je maakt me dronken van geluk

Een vlindergevoel nestelt zich
In mijn hele wezen
De dageraad loopt nooit meer ten einde
Het licht van jouw zonnekracht
Verblindt me
En omgeeft me in al haar schoonheid
Jouw eindeloze liefde
Verwarmt me en koestert me

Oh mijn liefste liefste
Woorden
Zonder woorden
Stromen in oprechtheid naar jou
Naakt
Zonder maskers
Geef ik me over aan jou
Ik vertrouw jou
Jij bent mijn zonnestraal
Mijn oneindige liefde
Ik hou van jou.

Sferenbloem

2010-05-14T15:27:00.000-07:00

Ik spreek vanuit mijn hart tot jou. De wereld van morgen is zonder zorgen. Eonen lang van strijd, opoffering, pijn en verdriet hebben gemaakt tot wie je bent. Je bent harder geworden, strijdvaardiger om op te komen voor je rechten. Een lange weg heb je reeds bewandeld als een strijder die vecht tegen onrecht. Het heeft je ogen geopend voor sommige zaken maar daarbij vergat je wie je werkelijk bent. Je hoeft niet langer te vechten. Oordelen en doelstellingen die niet het goede beogen mag je loslaten, zij dienen geen enkel doel. Je kan de wereld pas veranderen als je zelf in het reine bent met jezelf. Hoe kan je anderen helpen als wat je projecteert op anderen een spiegel is voor jezelf? Jouw ervaringen hoeven geen leidraad te zijn voor anderen. Zij bewandelen hun pad in hun tempo. Waarom gehaast zijn als tijd geen invloed heeft op het resultaat? Je bent vol van jezelf omdat jij bepaalde lessen geleerd hebt en in je enthousiasme vergeet je om geduld uit te oefenen. Meesterschap verwerf je niet door anderen zaken op te dringen, maar door in je meesterschap te blijven door de ultieme leerling te zijn. Concentreer je op jouw leven, studeer, doorleef, doorvoel, geniet. Het heeft geen belang waar je je op de ladder naar de verlichting bevindt. De schakels van het leven maken dat de wijsheid zich druppelsgewijs in jou zullen nestelen op het juiste ogenblik wanneer je het niet verwacht. De inzichten die je zult ontvangen zullen je stapsgewijs doen verder groeien en je zult terugkijken met een glimlach op je onbeholpenheid waarbij je zonder dat je het zo bedoelde anderen kwetste. Alles is een weerkaatsing van de onmacht die je toen voelde.

Dienende liefde is dienen in zijn meest omvattende betekenis. Wat het betekent laat ik aan jou over om het te ontdekken. Herinner je echter dat het symbool van deze dienende liefde de sferenbloem is. Zij groeit in de Sferen van het Licht en wordt gegeven aan hen die in naam van het Goddelijke strijden ten dienste van de Allerhoogste.

Deze bloem plant ik nu in jouw hart, zodat de kracht van deze bloem nu ook deel uitmaakt van jou. Als je even niet meer weet wat te doen, herinner je jouw sferenbloem die vanaf nu jouw eigendom is. Zij werd gegeven aan jou in naam van Hem, Onze Schepper, de eeuwige verbondene met ons.

Liefde is een kunstwerk
De dageraad een geschenk
Het licht dat blaakt van zelfvertrouwen
Glundert
De verbinding met het eeuwige
Rust in al zijn sereniteit
Gevoelens glijden zinderend voorbij
Het niemandsland
Waar alles van een ongekende schoonheid is

Liefde IS een kunstwerk
Gekoesterd door hen
Wiens leven in naam staan van Hem
De kracht van ware liefde

Maskers

2010-05-12T16:19:00.000-07:00

Ik wil leven ! Leven met hart en ziel, zoals ik gewend was. Gewoon kunnen genieten van ieder moment. Hoe dikwijls vergeten we dat niet? Lopen we gehaast rond, kunnen we amper alles bijhouden zo snel gaat het. De tijd haalt ons in en we verliezen onze grip want voor je het goed en wel beseft, is het levenspel gespeeld. We kijken vooruit, we kijken achteruit maar kijken we ook in het nu? Toen, … Dan,… Als ik…
Op dit ogenblik, wanneer is dat ?
Welke werkelijkheid ervaar ik nu? En wat verwacht men dat ik ervaar?
Mag ik mezelf zijn? Waarom proberen jullie mij te veranderen?
Ja, Vader schiep de mens naar Zijn Evenbeeld, was dat niet goed genoeg dat jullie je eigen leefwereld willen opdringen?
Ik wil geen masker dragen omdat ik niet pas in jullie referentiekader. Ik wil voelen wat ik voel. Ben ik blij, laat me dan stralen. Ben ik terneergeslagen, laat me mezelf uit de put trekken. Ben ik verdrietig, sta me toe dat ik huil. In de eerste plaats ben ik mens. Een mens met een ziel die af en toe gewond is. Is dat nu net niet wat het mens-zijn zo uniek maakt. Leren voelen wat je voel. Het toelaten in je leven als een deel dat behoort tot dat leven. En ondanks het geluk, ondanks de pijn, het verdriet, de vele momenten die mijn leven uniek maken, sta ik steeds recht en kijk ik even terug op de weg die ik afgelegd heb, even maar en dan ga ik verder. De cirkel herhaalt zich ontelbare keren.

De Centrale Zon komt steeds dichter bij. Haar stralen doen deugd. Koesteren me. Geen verwijten, geen oordelen meer. Alles is goed. De eeuwigheid heeft me ingehaald. Vervaagt in de warmte van haar stralen, wordt één met de onvergankelijkheid. De smarten zijn afgelegd, het verdriet, de pijn, mijn angsten zijn eindelijk opgelost en nu ben ik vrij. Zo vrij als mijn geliefde Vader en Moeder waaruit ik ontstaan ben. Zij hebben me nooit in de steek gelaten, lieten me spelen met alle facetten van het leven.

Hoe zalig is het leven ondanks alles, maar ik leef
Nu

Afscheid

2010-04-27T14:08:00.000-07:00

De dood blaast reeds zijn adem doorheen het zieke lijf. Het laatste restant hoop wordt aan gruzelementen geslagen. De blik vervaagt en de schaduw daalt neer.
Tijd is het enigste wat rest.
Wachten…
Waarop?
De noordenwind waait kil
De nacht verwoekert in stil gevecht.
Wachten in lijden
Ogen die eenzaam spreken
De dood
Aangekondigd
Bitter smaakt de honig

Wachten,
Enkel wachten
Waarop?
……

Een deur gaat open
Licht uitdagend fel
Nodigt uit

Het afscheid valt zwaar
Onuitgesproken herinneringen
Treffen elkaar
Ergens op een kruispunt

Het is tijd nu
Tijd om te gaan

………

Leven

2010-04-21T01:47:00.000-07:00

Wat doe je met de stilte die overblijft nadat iedereen naar huis vertrokken is? Gedachten tollen rond. Gedachten over het leven, de familie, naasten en vrienden, passeren één voor één de revue. Het doek is gevallen. Er is geen hoop meer.
Hij wilt zolang mogelijk leven. Optimisme was en blijft zijn drijfveer om te vechten tot de laatste snik. Wie zijn wij dan, om onze moed te laten zakken?

Als het verdriet het overneemt.
Als tranen overvloedig vloeien
Moeilijk wordt het dan om het geluk en de vreugde van het leven te omarmen
En toch,
En toch,
Ondanks de pijn,
Ondanks de schaduwen die langzaam het licht doven
Blijft het leven steeds terugkeren

Oordelen

2010-04-17T14:55:00.000-07:00

Wij geven ons hart bloot. Willen heel graag mensen helpen. Het maakt ons ontzettend kwetsbaar.

…

Jezelf mogen zijn.
Jezelf durven zijn.
Jezelf zijn.
Hoe dikwijls wordt je er niet op afgerekend?
Hoe vaak wordt je beoordeeld omdat je je ware aard durft te tonen?
Mensen kijken naar hun referentiekader. Tasten het veld af van de ander, maar vergeten vaak dat wat ze zien of zeggen ook voor hen geldt. Oordelen worden als een regenvlaag over je neergestort. Waarom is men zo wreed voor elkaar? Het slaat wonden of je het nu wilt of niet. Onbewust nestelt het zich in je geest. En daar sta je dan zogezegd als ontwaakte. Hoe ga je ermee om? De spirituele wereld is hij wel zo spiritueel als men wilt doen uitschijnen? Wat betekent het eigenlijk om spiritueel te zijn? Is het een nieuwe trend die blijgezind zijn intrede doet ?

Het is leven volgens de wet van zuivere liefde. Het is het respecteren van elkaars mening zonder oordeel. Het is leven in naastenliefde met elkaar en voor elkaar. Het is volledig opgaan in het leven in vol vertrouwen.

Blaffende honden maken veel kabaal, zegt men wel eens. Zo worden de meer zwijgzame mensen (on)bewust monddood gemaakt. Want op alles wat je aanmerkt of tegenwerpt, wordt er meer kabaal gemaakt totdat je uiteindelijk zwijgt.

En het werd stil…

Alsjeblieft, mogen we onszelf zijn
Met onze fouten en gebreken
Het mag niet zus,
Het mag niet zo,
Maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Wie ben jij om ons te vertellen wat wij moeten doen?
Laat ons fouten maken,
Laat ons op onze bek gaan,
Is het niet zo, dat onze weg dezelfde is maar dat we enkel een verschillende route nemen?
Oooh, het is zo makkelijk alles voor een ander in te vullen volgens jouw referentiekader.
Heb je nog geen werk genoeg met jezelf?
Ben jij dan zo perfect?
Ja , we horen het je graag zeggen
‘God is in ieder van ons dus zijn we één
We zijn allemaal verbonden’
Dat is het toverwoord van de spirituele wereld

Waarlijk één zijn, gaat veel verder dan loze woorden die mensen kwetsen
Diepe liefde die van binnenuit komt
Liefde die opborrelt als een fonteintje
Dat is wat de wereld uiteindelijk samenbrengt
Liefde is het sleutelwoord
Maar hoever staan wij in het tonen van ware liefde?
Met boosheid omdat anderen ons kwetsen, staan we nergens op ons pad. Een eerste stap naar liefde is vergeven. Vanuit de grond van ons hart zeggen : ‘Ik vergeef je’ Misschien is zelfs een dank je wel niet misplaats, want we werden getest op onze vergevingsgezindheid. Hoe ver gaat onze liefde? Laten we zodra iets ons niet zint ons liefdesmasker vallen? Wie zijn wij dan om te oordelen? Kunnen wij onze andere wang tonen en zeggen : ‘Ik ben je dankbaar om de klap die je nu gaat uitdelen’?...

En het werd stil…

De dag des oordeels
Luisterrijke figuren
Gekleed en opgesmukt met gulden kronkels
Schreeuwden luid
Hun ongenoegen uit
Bang om zelf afgewezen te worden

…………………………………….

Mijn handen reiken naar jou

2010-04-02T13:45:00.000-07:00

Mijn handen reiken naar jou, mijn Kind
Alles is slechts een spel . Het leven gaat gepaard met vallen en opstaan en nu heb je even je vertrouwen verloren, maar is dit nu niet net het moment om Mij te omarmen ?
De wegen naar Mij zijn weergaloos. Alles heb je reeds in je hart aanwezig waarom zou je dan moeten treuren om iets dat niet kon zijn. Er komen nog ontelbare kansen die gretig wachten.

De zon is als de maneschijn,
De maan is als sprankelendste zon
Samen schijnen zij ieder op hun manier
Jouw gedachten, jouw gevoelens,
Leiden jou waar je moet zijn,
Je doel groeit gestadig
Alles wordt in gereedheid gebracht om
dat te verwezenlijken
Je wilt groeien naar het licht
Naar het zuivere licht
Je vergeet echter dat dat licht reeds in je schijnt
Verbind je, Mijn Kind
Verbind je met je wezenlijke zijn
En je bereikt Mij
Vele boodschappers hebben steeds opnieuw dezelfde boodschap gebracht
Zij hadden dat onuitputtelijke vertrouwen in zichzelf en ook in Mij
Dat uiteindelijk alles kwam zoals het geschreven stond in hun zielenplan
Ga naar je kern
Ga diep in je oneindige zijn en
Je zal Mij vinden
De godskracht is ook in jou aanwezig
Vertrouw
Vooral op jezelf
En hervind je kracht
Gebruik je optimisme
Gebruik je levensvreugde
Schenk de wereld jouw glimlach
En harten zullen geopend worden
Je hoeft geen halsbrekende toeren uit te halen
Simpel Zijn
Zijn vanuit je kern
Want die is goddelijk.

De Hoop

2010-02-28T13:43:00.000-08:00

Het Goddelijke Licht raakte hem zachtjes aan. Zocht behoedzaam een weg naar zijn hart. Hij raakte in vervoering. Vreugdevol sprong zijn hart op. Hij was herboren. Zijn sombere gedachten vervlogen naar andere oorden. De weg was vrijgemaakt, vrijgemaakt voor het nieuwe leven dat hem geduldig opwachtte tot hij klaar was om verder te gaan.

Reik me je hand, mijn lieve kind. De wegen van het goddelijke leiden uiteindelijk altijd naar het Licht. Hoe hard je strijd ook was, hoe pijnlijk sommige ervaringen waren, hoeveel angsten je ook uitgestaan mocht hebben, er is maar één doel. Het hoogste goed van het lijden is dat het naar de totale bevrijding leidt. We hebben je hulpkreten gehoord. We hebben waargenomen hoe hulpeloos je je voelde, maar mijn lieve kind, uiteindelijk heb je zelf de weg gevonden. Je innerlijke zelf is je leidraad geweest die je gidste doorheen de vele obstakels die je ervaart. Er bestaat geen ziel op aarde die geen lijden gekend heeft.
Voor jou gaat de zon reeds op. Zie hoe haar stralen gulzig toegang zoeken naar je open hart. Je verwarmen en je welkom heten op je ontdekkingstocht naar je goddelijke zelf. Je kunt zoveel meer, mijn kind. Je bezit een schat aan kennis die wacht om geopenbaard te worden. Laat het toe en deel het met anderen. Dan zal je merken dat je lijden niet voor niets geweest is. Alles heeft een doel, mijn kind. Mijn liefdevolle kind met het gouden hart. Wees de persoon die je wenst te zijn. Schenk je goedheid aan diegenen die het nodig hebben. Velen zal je kunnen helpen. Gebruik je doorzettingskracht om je doel te bereiken, namelijk een lichtpuntje te zijn op aarde. Alles komt goed mijn kind, mijn lieve kind. Alles is reeds goed!

Met een opgewekte blik keek hij gelukzalig naar de toekomst. Hij heeft Het Licht terug toegelaten in zijn eens zo sombere hart. Hij weet nu, beseft nu dat de offers die hij gebracht had nodig waren om zijn weg naar het licht te kunnen voortzetten. Herboren in hart en ziel. De dageraad keek hem verfrissend aan. Hij ademde heel diep het leven in. Het Heilige leven dat hem steeds verder en hoger op zijn pad voortstuwt om ooit terug naar de eenheid toe te groeien van het Opperwezen waarvan hij deel uit maakt.

...

I Believe

2010-02-26T03:19:00.000-08:00

Het verloren hart

2010-02-17T03:50:00.001-08:00

Een grijsgrauwe massa drukt teneergeslagen de allerlaatste restjes levensvreugde uit zijn ziel. Iedere minuut die verstrijkt in deze uitgestrekt leegte weegt als een last op zijn schouders. Er is niets meer. De zon heeft haar stralen opgeborgen. Vervlogen tijden van weleer tarten hem onophoudelijk. Het verleden drukt nog steeds haar stempel. De wegen naar de absolute vrijheid van zijn geest zijn afgesloten. Het is stil... Wezenloos stil... Gevangen in zichzelf en de steeds terugkerenden gedachten van vroeger, verlammen hem kompleet. Het verdriet kruipt stiekem naar boven. Hij probeert het te onderdrukken door hard te werken en deze gevoelens weg te schuiven. Maar deze vijand is geducht en slaat onverbiddelijk toe.

Mijn jongen,

Waarom verzet je je zo? Het heeft geen zin om je verdriet te negeren want zo creër je een wereld van ongemak en last. Je hebt heel veel achtergelaten en momenteel ga je door een periode van totale eenzaamheid in je hart. Je voelt je verloren en hulpeloos want je ziet geen uitkomst meer. Niets of niemand kan je helpen. Het vuur in jou is gedoofd. Ja, je houdt de schijn goed op, voor anderen mijn kind, maar ik doorzie je. Ik zie hoe je krampachtig tracht te overleven. Hoe je je masker opzet naar de buitenwereld toe. Hoe lang ga je dat nog volhouden? Hou lang ga je de schijn nog ophouden? Mijn lieve jongen, niets is wat het lijkt. Het verdriet dat je probeert te negeren is het beste medicijn om terug te keren naar de vreugde die je ooit gekend hebt. Herinner je wat in jou leeft. Herinner je de kracht die deeluitmaakt van je hele wezen. Om het opperste geluk te kennen is het nodig om door de tunnel van de leegte te gaan. Laat je verdriet los. Laat je angsten die je de geest belemmeren vrij en stuur ze naar de plaats waar ze thuishoren. Ja ze maken deel uit van jou, ze hebben hun nut gehad en hierdoor ben je het pad opgegaan naar het Licht. Maar ze hoeven geen deel meer uit te maken van het nu. Je hebt al vele obstakels overwonnen , waarom zou je deze hindernis dan niet kunnen nemen? De schimmen van het verleden hebben jou in je greep, maar het mooie is dat je niets kwijt bent. Alles leeft voort in je hart. Het gemis dat zo overweldigend op je weegt, kan je een plaatsje geven. ..

Maar waarom lukt het me dan niet? Waarom zie ik geen uitweg meer? Waarom kunnen keuzes zo hard zijn? Ik heb nooit deze impact kunnen overzien. En toch, en toch, .... waarschijnlijk had ik dezelfde keuze gemaakt. Want het heeft me ook iets goeds gegeven. Het heeft me mijn kostbaarste geschenk gebracht, mijn godsgeschenk. Ooit was ik een persoon waar iedereen bij terecht kon. Ik was er als iemand in nood verkeerde. Zie mij nu, van mijn ik is niets meer overgebleven. Mijn kracht is weg. Ik ben niets meer, enkel doelloos rondzwervend in de leegte van het bestaan. Alles vervaagt, alles waar ik vroeger op vertrouwde is verdwenen. Mijn gezichtsveld is kompleet veranderd en ik ben in een onbekende wereld terechtgekomen. Ik probeer zo goed mogelijk te overleven, maar hoelang zal ik dit nog volhouden? Mijn krachten raken op. Ik ben innerlijk een gebroken man. Ik kan dit verdriet niet overstijgen, het beklemt me, het raakt me tot in het diepste van mijn ziel. Ik kan het niet, ik kan het niet,... Iedere keer dat ik me tracht te verbinden met het licht in mijn hart, voel ik het gemis dat als een zwaard van Damocles boven me hangt. Het is zo zwaar en ik wil het niet aanvaarden, kan het niet aanvaarden... Alles waar ik voor stond, alles wat in mij leeft als waarheid vanuit mijn ziel, lijkt voorgoed tot het verleden te behoren. Ik ben mezelf kwijtgeraakt... er is geen oplossing meer. ... Ik heb de moed opgegeven...er is niets meer..

Mijn allerliefste jongen,

Ben je vergeten hoe je je kan verbinden met de Bron? Je kan je heel goed verbinden met de non-fysieke wereld en zo ook met alles wat ooit was en is. Het leven is NU. Alles wat je beleeft in je innerlijke wereld is nodig opdat jij zou groeien. Het gemis, het verdriet, de angsten die je kent, zijn aanmoedigingen om je grenzen te verleggen. Doorleef die gevoelens, ontstijg ze en laat ze dan in vrede los. Laat opnieuw de vreugde toe. Jij hebt de sleutel, jij hebt die kracht om door te zetten. Geef je niet gewonnen, laat je moed niet zakken en je zult merken dat de zon terug zal schijnen als je het toelaat. Jij alleen hebt de toegang tot de innerlijke kracht die in je huist. Ik heb er alle vertrouwen in. Vergeet niet wie je bent. Ook jij, mijn geliefd kind, ook jij bent een kind van God. Dat alleen al maakt je onnoemelijk sterk en krachtig. Zij die overgegaan zijn, zullen altijd door de eeuwige liefdesband verbonden blijven met jou. Je kan ze enkel niet zien met je ogen, mijn jongen, maar ze zijn bij jou. Laat deze gevoelens toe, ze willen niets liever dan je gerust stellen dat ze het goed maken. Ze houden van jou en steunen je onvoorwaardelijk. Je bent niet alleen, nooit geweest eigenlijk. Voel en wees niet meer verdrietig. Liefde is wat woorden niet kunnen zeggen.

Ik zal je woorden in me opnemen, ze hebben me een sprankje hoop gegeven. De hoop die ik verloren was. Misschien, ... Ooit, ... Nu, ...

...

Ode aan mijn tweelingziel

2010-01-28T21:50:00.000-08:00

Allerliefste,
Liefste, liefste,
Eeuwige liefde van mijn ziel
Als een zonnestraal eeuwig schijnend
Zo is mijn liefde
voor jou
Mijn ziel

De wereld stort in

2010-01-21T14:11:00.000-08:00

Help ons ! HELP ONS !!!!
Help!
Help

De wereld stort in
Letterlijk

Hoe hard kan een mens lijden ?
Hoe hard kan hij op zijn lichaam en ziel getrapt worden ?

Een grote puinhoop
Lijken rotten in eenzaamheid weg
Kinderen
Hulpeloos
Huilende mensen
In extreme wanhoop
Verlaten en vergeten
Zoekend naar voedsel en water
Woede maakt zich meester
Gelatenheid in hun onzinnige verdriet
De hemel heeft het begeven
Het geloof in het goede
Gedeukt
De zon verliest haar glorie
Doet pijn aan de ogen
Vliegen doen zich tegoed
Buiken grollen

Over de grenzen van dit lijden
Worden mensen
zich bewust
Openen hun harten
Geven
Een deeltje van hun ziel
Mededogen
Groeit
De wereld
Ontwaakt
Bruusk

Laten we ALTIJD elkaar helpen
Geen conflicten meer
Enkel waardering, respect
Oneindige liefde

Schep je werkelijkheid

2010-01-02T15:34:00.000-08:00

Sluit even je ogen lief kind en beeld je in dat je alles kan scheppen wat je hart verlangd. Beeld je in dat jij een nieuwe wereld kan creëren. Dat je alles naar jouw hand kan zetten en dat jij de enige schepper bent…

Een gedachte begint vorm te krijgen. Beelden van volmaakt geluk kruisen elkaar. Een nieuwe werkelijkheid manifesteert zich geleidelijk aan. Het oude vervaagt geruisloos. Een licht maakt alles helder. Stralend lachen de zonnestralen. Helderblauw is de hemel. Geen wolken te bespeuren. Letterlijk zowel als figuurlijk. Gouden nevelslierten bedekken de aarde. Hier en daar kraait een haan. Het is vroeg ochtend. Een aangename wind blaast zuivere lucht. De bloemen schieten met hun kopjes uit hun knopjes. Nieuw leven is geboren. Ergens in een huis huilt er een baby. Hij is pas geboren en vol verwondering kijkt hij toe hoe iedereen druk in de weer is. Hij is heel tevreden, later wacht hem een taak die anderen zal helpen zichzelf terug te vinden. Hij is de brenger van Hoop en Liefde. Hoop op een betere liefdevollere wereld. Maar hij is niet alleen. Ieder kind, ieder mens heeft die missie als hij ervoor kiest. Zo leven er reeds velen op aarde. Zij helpen de wereld herscheppen naar het beeld dat Hij voor ogen had. Ieder levend wezen is verantwoordelijk voor zijn eigen creatie. Samen zijn we de oorzaak en het gevolg van onze schepping.

Ik herschep mijn wereld naar het beeld dat op mijn oogvlies brandt. Een wereld waar iedereen gelukkig is.

Mijn Vader die in de Hemelen zijt.
Vol verlangen wens ik een betere wereld voor ieder wezen.
Jouw Licht is mijn geleide
Ik besef dat ik in mezelf moet schouwen
Wil ik de Hemel op aarde brengen
Dan is het wenselijk dat ik de Hemel laat neerdalen in mijn hart.
Het koninkrijk Gods, lieve Vader
Zit in mij,
De mooie wereld die ik wil scheppen
Leeft reeds eeuwig
Alleen ik was me niet bewust
Ik zie het fonkelen
Ik zie het schitteren
Zo fel, dat het pijn doet aan mijn ogen
Het maakt me uitzinnig van blijdschap
Alles lijkt helder op dit moment
Kon ik dit maar overbrengen op anderen
Oh Lieve Vader!
Ik wens van uit mijn diepste hart
Dat ieder dat mag aanschouwen
Konden ze maar voelen
De werkelijkheid is zo veranderlijk
Naargelang ik mijn hart verder opent
Naar het Koninkrijk Gods
Niets is wat het lijkt
Alles is ondoorgrondelijk
En tevens zo eenvoudig
Dit gevoel wil ik zo graag vasthouden
Voor eeuwig en eeuwig

………..

Leve de kinderen !!

2009-12-29T13:57:00.000-08:00

Een tweeduizend jaar geleden werd er een jongetje geboren en net als nu woedde er veel oorlog en onderdrukking in de wereld. Hij bracht een boodschap. Een boodschap van licht en liefde.

Als je de beelden bekijkt over het afgelopen jaar zou je spontaan in huilen kunnen losbarsten. Oorlogen zijn nog steeds dagelijks aanwezig in onze wereld. Mensen worden in grote getallen onderdrukt en het zwijgen opgelegd. Het is zo absurd allemaal. Je zou je kunnen afvragen wat het doel is van dit geweld. Waarom vechten mensen tegen elkaar? In de naam van God? Van Vader? Van wie eigenlijk?

Haat overwoekert vele harten. Blind is men geworden voor het mooie dat in ieder mens woont. Men ziet elkaar niet meer als mensen, als broeders en zusters onder elkaar. Men heeft geen respect meer, universele waarden zijn niet meer van tel.

Er is een kindeken geboren op aard…………

En toch!

En toch mogen we niet wanhopen. Mogen we onze moed niet laten zakken bij dit onrecht. Ieder kindje dat geboren wordt , is een vrucht van liefde. Brengt een boodschap van onschuld en liefde naar deze wereld. Wij moeten zorgen dat hun vruchten kunnen rijpen, zodat hun liefde en licht een kans krijgt om te schijnen in deze prachtige wereld.

Ooit waren wij ook kind. Herinner je hoe je naar alles verwonderd keek. Je wist niet beter of alles was liefde. Pure liefde, de liefde die ook in de sferen van het licht oh zo voelbaar is. Maar je was net je kinderjaren ontgroeit of de harde realiteit had je reeds ingehaald. Sommigen werden onmiddellijk reeds in de werkelijkheid van het aardse leven gegooid. Harten werden gebroken. De haat won terrein.

Deze spiraal draait nog steeds door en door. Het is tijd om ieder kind de kans te geven om zich te ontplooien met alle zorgen die het nodig heeft. Kinderen zijn de diamanten van onze samenleving. Zij zijn de toekomst.

De boodschap van Liefde is een kans om de wereld beter te maken. Ieder van ons kan dat kind zijn, die boodschapper net zoals onze geliefde Meester Jezus was.

Wacht niet langer Mijn Kinderen,
Ieder moment dat je talmt is een moment teveel.
De wereld heeft nood aan lichtwerkers die de voorhoede durven nemen.
Begin eerst bij jezelf.
Kom in het reine met alles wat je als ballast nog meedraagt
en laat daarna je liefdeslicht schijnen.
Omhels de wereld met een intense liefdeskus
Wees een zon in de duisternis
Wees dat voorbeeld waar mensen zich kunnen aan optrekken
En voel je gesterkt door de kracht van God die je meedraagt in jouw hart.

....

Moeder aarde

2009-12-06T13:46:00.000-08:00

Op een dag zal het te laat zijn. Er zal geen weg terug meer zijn. De gevolgen zullen onomkeerbaar zijn. Die mooie planeet die wij bewonen, lijdt, schreeuwt, roept om hulp, onze hulp. Ze is ziek. De ziektekiemen verspreiden zich in razendsnel tempo. Ankeren zich vast, hardnekkig zonder hun greep los te laten. Het is tijd om in te grijpen. Nu !

Zachtjes roept ze ons aan :

Aanhoor mijn kreet, lieve broeders en zusters ! Ik geef jullie voedsel, water, huisvesting. Ik heb jullie mijn leven gegeven, mijn liefde en warmte zonder onderscheid te maken tussen jullie. Alles heb ik afgestaan opdat jullie het naar je zin zouden hebben. Opdat jullie gelukkig zouden zijn en kunnen genieten van de prachtige natuur waaruit ik besta. Ik heb jullie behandeld alsof jullie mijn eigen kinderen zijn. Jullie maken deel uit van mezelf, maar jullie vergeten dat ik als pleegmoeder zorg voor jullie welzijn ten koste van mijn eigen gezondheid. Vergeet niet dat als jullie mij vernietigen, deze plaats onhoudbaar wordt voor jullie. Het zal verschillende eeuwen duren alvorens ik me opnieuw kan herstellen. Dit is niet wenselijk noch voor jullie, noch voor mij.
Ooit was ik maagdelijk schoon. Golvende bomentapijten, sierlijke bloemen, hagelwitte stranden, majestueuze bergen vormden mijn schitterende huid. Jullie waren intens gelukkig en waren tevreden met alles wat ik jullie aanbood. Jullie gebruikten enkel wat jullie nodig hadden. Leefden in respect met de natuurwetten en vooral met elkaar.

Waarom strijden jullie zo hard? Ik heb jullie meer dan genoeg te bieden. Er is overvloed voor ieder levend wezen dat mij bewoont. Hoe zou ik als pleegmoeder mijn kinderen niet goed willen verzorgen? Mijn liefde is oneindig groot omdat ik net als jullie in het grote geheel pas. Zelfs al begrijpen jullie niet alles, want het is moeilijk om in een fysiek kleed over de grenzen van het non-fysieke te kunnen kijken, toch maken we deel uit van elkaar. We hebben gekozen om samen op weg te gaan. Ik als thuisbasis, jullie om te leren liefde te zijn. Maar het doet me pijn te merken hoe men mij uitbuit. Hoe men achteloos omgaat met de natuurwetten en denkt dat men mij kan controleren. Jullie vergeten echter één ding. Mijn kracht is oneindig. Mijn kracht is oersterk net als mijn liefde voor jullie. Ik smeek jullie herinner je wat we zijn voor elkaar. Jullie zouden altijd in het aards paradijs kunnen leven als jullie wat beter voor elkaar zouden zorgen. Help jullie broeders. Help jullie zusters die verhongeren omdat de droogte de overvloed heeft weggevaagd. Zorg dat jullie het evenwicht kunnen herstellen. Laat het water terug opborrelen vanuit mijn hart opdat alles terug vruchtbaar mag worden. Het is nog niet te laat.

Ik geef jullie tekenen van mijn ziekte, maar waarom blijven jullie hardnekkig voortleven in geveinsde doofheid. Geld en winstbejag hebben geen enkele bestaansreden meer wanneer torenhoge golven, razende stormen jullie woning zullen vernietigd hebben. Duizenden en duizenden mensen het leven zullen laten en dit enkel omdat jullie niet willen luisteren naar mijn hulpkreten. Alles is wetmatig bepaalt. Geen oorzaak zonder gevolg. Maar ik leef op hoop. Er zijn bewegingen die bereid zijn het op te nemen voor mij en ik ben hen dan ook heel erg dankbaar. Laat je stem horen, ook jij ! Sluit je aan.

De wereld van vandaag is als een golf die zich oneindig uitstrekt.
De wereld van vandaag is oneindig mooi als we onze ogen maar durven openen.
De wereld van vandaag maak jij !

Moeder aarde,
Lieve schone vrouw
Jij schenkt ons jouw vruchten
Wij zijn als bloesems
Nog in de kiem
Leer ons je te respecteren
Leer ons jouw geheimen kennen
Jouw oneindige liefde

Ons hart is vervult
De eeuwigheid bruist steeds verder
Wij verbinden ons met jou
Aanbidden jou
Eren jou
Onze wegen zijn verbonden
Pril
Schitterend

Een wit licht
Groot
Schijnt in het Nu

De Spiegel

2009-11-23T05:56:00.000-08:00

Misschien als ik maar lang genoeg in de spiegel kijk, zie ik mezelf, mijn ware ik. Wie schuilt er echt achter dit gezicht dat me konstant aanstaar als ik in de spiegel kijk? Ik probeer een goed mens te zijn, maar ben ik dat ook als ik me bijvoorbeeld al boos maak in het verkeer. Het standpunt vanwaaruit ik mijn werkelijkheid bepaal, kan helemaal anders liggen dan mijn medemens. Daar ben ik dan met mijn goede voornemens, mijn dromen om de wereld beter te maken. In de praktijk faal ik jammergenoeg met grote onderscheiding.

Gelukkig ligt het niet in mijn karakter om mijn hoofd te laten zakken, om op te geven. Iedere dag is een nieuwe kans, een nieuw nu moment om mijn realiteit te herscheppen. Is dat niet prachtig? Laat ik even opnieuw in de spiegel kijken? He, die blik ken ik. Ik zie een paar ogen die stralen. Me onderzoekend en ondeugend aankijken. Wel meisje, zeggen ze me innerlijk, ga je je herpakken of blijf je liever in deze zware, neerslachtige energie hangen? Als ieder mens zijn dromen, zijn verlangens zou opgeven, wat zou er dan terechtkomen van de aarde. Er zou geen vooruitgang meer zijn, geen vernieuwingen meer plaatsvinden. De wereld zou op een dood spoor komen te staan omdat de mensheid zijn dromen zou hebben opgegeven. Dromen zijn de voedingsbakens van het leven zelf. Zij creëren de realiteit want zij zijn een uiting van de scheppingskracht vanwaaruit jouw dromen zich manifesteren. Ieder mensje, iedere ziel heeft zijn rol te vervullen. Voor de ene gebeurt dat op het voorplan, de andere verkiest liever bij de getrouwe achterhoede te werken. Maar er is wezenlijk geen verschil. Alles behoort tot het goddelijke geheel. Je vroeg je af wie je werkelijk was? Ben je dan vergeten dat ook jij deel uitmaakt van God? Ben je vergeten dat in je kern, wat je ook doet of misdoet, de goddelijke vonk leeft? Och je maakt je zorgen omdat het niet loopt zoals je het graag zou willen? Maar ben je dan zo zeker dat het niet dit is wat je wilt? Heb je er al bij stilgestaan dat wat je ervaart en ziet, het jouw werkelijk heid is zoals het het beste bij jou past op dit moment? Ben je vergeten dat op ieder moment jij de keuze hebt om alles te veranderen volgens jouw wensen?

Ik moet even slikken. De waarheid snijdt scherp. Inderdaad wat doe ik om mijn wereld te scheppen volgens mijn dromen? Het antwoord bevalt me evenmin. Ik doe niets. Helemaal niets. Ja, ik heb vele dromen. Ja, ik wil op de een of andere manier mensen helpen. Maar het ontbreekt me aan enige actie om mijn dromen waar te maken. Ik verschuil me achter duizenden excuses, zit me te wentelen in mijn eigen negativiteit.

Ik kijk nogmaals naar mijn spiegelbeeld dat me grijnzend zit aan te kijken. Wees niet te hard voor jezelf, meisje. Het leven is een konstant leerproces waarbij je soms innerlijk in conflict komt met jezelf. Het is goed om jezelf in vraag te stellen. Om even stil te staan bij wat je werkelijk wilt want daarin schuilt het antwoord. De vraag is niet wat ga je doen, maar wat wil je doen? Wat leeft en bruist er in jou? Wat maakt je blij en gelukkig?

Bijna verlegen krab ik in mijn haar. Tja wat wil ik? Wat maakt me blij ? Een heel goede vraag spiegelbeeld. Er zijn vele dingen die me gelukkig maken maar ik twijfel of ik wel de gepaste gaven heb om mensen te helpen. Ik ben geen helderziende of helderwetende of superbegaafd genie. Ik ben gewoon ik, met een paar zaken die ik redelijk goed kan,maar is dat genoeg om de wereld te redden? Het maakt me eigenlijk triest omdat ik niets anders te bieden heb dan mezelf en is dat genoeg? Kan ik hiermee het verschil maken?

Lieve kind, heeft God zich ooit afgevraagd of wat Hij deed goed was? En als Hij dat gedaan zou hebben, zou dit Hem belet hebben om te zijn wie Hij is? Vergeet niet Zijn Naam is : IK ben wie IK ben. En dat was voldoende om oneindige werelden te scheppen. Iedere intensie die je uit, iedere gedachte die je denkt maakt al het verschil. Je zegt dat je enkel jezelf te bieden hebt, maar is dat al niet voldoende? Wat zou je nog meer te bieden willen geven dan jezelf? Uit jezelf onstaan universums omdat je een expressie bent van het goddelijke. Het goddelijke dat deel uitmaakt van een immense energiebron en daaruit kan jij putten. Jij hebt jouw gaven, jouw talenten, een ander heeft iets anders te bieden maar samen vormen jullie een radar in dit grote netwerk. Kijk naar jezelf en zie het prachtige wezen dat je bent. Jij bent uniek . Met jouw gaven kan jij op jouw manier mensen bereiken als je dat graag zou willen. Alles is goed. De weg naar het eeuwig licht gaat gepaard met groeipijnen en het is belangrijk om jezelf niet te verloochenen. Blijf in je kracht staan! Herinner je je wezenlijke ik en toon jouw goddelijkheid op jouw unieke manier. Er is geen strijd om wie de beste is want in wezen is alles perfect.

Dus ik ben perfect ! roep ik lachend naar mijn spiegelbeeld. Een donker stemmetje in mijn hoofd probeert echter direct deze gedachte te smoren. Jij bent helemaal niet perfect! Je kan dit niet.. en dat niet ... haha, wat stel jij je voor. Dit is helemaal niet eerlijk roep ik geërgerd uit. Ik maak deel uit van God dus waarom haal jij me nu naar beneden? Neen, ik wil deze gedachten niet. Ik ben meester over mezelf en ga me focussen op wat me gelukkig maakt. Ik ga mijn dromen verwezenlijken. Me toeleggen op mijn innerlijke groei om nooit meer te twijfelen, om altijd in mijn kracht te staan, om te zijn wie IK BEN.

...

In je Kracht staan

2009-11-18T05:40:00.000-08:00

Hoe kunnen we in onze kracht blijven staan zonder ons te laten meeslepen of ons te laten beïnvloeden door stemmingen van anderen? Hoe dikwijls vangen we niet onbewust of bewust energieën op die niet bij ons horen? Hoe kunnen we onderscheiden wat bij ons hoort en wat niet?

Het is allemaal heel eenvoudig gezegd : ‘Ik blijf in mijn Kracht’ en in principe zou dat moeten volstaan. Zo simpel is het eigenlijk. Maar waarom loopt het dan zo dikwijls fout? Waarom lukt het ons niet om met een eenvoudig zinnetje de omkering te bewerkstelligen? De reden is vaak te zoeken in ons overtuigingsstelsel dat we gedurende jaren en jaren zelf in stand gehouden hebben. Overtuigingen zijn een manifestatie van steeds weerkerende gedachtenpatronen die een positieve of negatieve invloed uitoefenen op de kwaliteit van ons leven. Meestal zitten ze zo diep ingebakken in onze dagelijkse realiteit dat we er ons niet bewust van zijn. Zij kunnen echt ons leven beheersen.

Hoe meer we echter ons bewust worden van deze overtuigingen, hoe meer we ze kunnen ombuigen door onze gedachtekracht en wil. Het echt te willen, want hoezeer we ook het willen veranderen, dit gaat niet gepaard zonder strijd omdat we ons ‘veilig’ wanen in onze oude wereld. Dit is gekend terrein.

Maar laten we ons even de vrijheid voorstellen, het overwinningsgevoel wanneer we toch durven om de stap te wagen in het onbekende en we merken dat onze realiteit zich beetje bij beetje aanpast aan onze nieuwe status van zijn : Een mens in zijn Kracht. Hoe zouden we ons licht kunnen laten schijnen ? Welk een invloed zouden we niet kunnen uitoefenen op anderen ? Ongemerkt zelfs want onze aanwezigheid zou al genoeg kunnen zijn om anderen aan te sporen om net hetzelfde te doen.

Het leven is zo simpel eigenlijk. Het zijn wijzelf die steeds de touwtjes in handen hebben over onze werkelijkheid. Laten we ons leven niet meer beheersen door anderen of door wat anderen denken over ons, maar laten we eens en voorgoed in onze kracht gaan staan.

....

Transformatie

2009-10-29T06:24:00.000-07:00

Om de Liefde echt te leren waarderen is het nodig om je de eigenschappen van liefde eigen te maken. Wij hebben gekozen om bepaalde situaties te doorleven ook zaken die minder aangenaam lijken, maar het hoofddoel van dat lijden is naar totale Liefde toe te groeien. Uiteindelijk is alles een keuze. Zodra de ziel definitief klaar is om de keuze naar meesterschap te maken, zal alles leiden, zal alles in gereedschap gebracht worden om deze trap te bestijgen en zo op te gaan in het totale liefdesgevoel.

Dat zal niet zonder kop noch stoot verlopen, want zonder dat we het echt beseffen, is er innerlijke tegenwerking. Gedurenden vele levens hebben we ons gewoontes aangemeten die in een bepaalde situatie nodig waren om te kunnen overleven en ze zitten zo diep ingebakken in onze ziel dat ze moeilijk losgelaten kunnen worden. Door te groeien in bewustzijn zal onze zienswijze beetje bij beetje wijzigen en onze kijk op de wereld kompleet veranderen.

Niet alleen onze zienswijze maar ook onze houding ten opzichte van alle leven. Ons hart zal zich openen en dan zijn we klaar. Klaar om te ontvangen wat altijd ons erfrecht was. Als liefdevolle bewuste mensen zullen we enkel liefde en overvloed ervaren. Niets of niemand kan ons nog uit balance brengen want de ervaringen die nodig waren om naar dat ene punt toe te groeien waarbij we de stap durfden nemen naar transformatie, hebben we doorleefd.

Zoals vlinders die uit hun cocon vliegen, zo ook zullen wij getransformeerd worden als nieuw herborenen. De grootste strijd, de strijd tegen onszelf is gestreden. Nu zijn we bevrijd in de geest. Nieuwe kansen, geluk en overvloed kunnen in ontvangst genomen worden.

De Liefde die jezelf uitdraagt is een uiting van de mate waarin je jezelf bevrijd hebt.

In Licht en Liefde
Overvloed en Kracht

Wanhoop

2009-10-20T03:29:00.000-07:00

Ik voel me niet in een opperbeste stemming. Een zekere weemoed heeft zich van mij meester gemaakt. Eigenlijk kan ik niet zo goed omschrijven wat ik voel omdat het met het leven te maken heeft. Nochtans de zon schijnt vrolijk alhoewel de kilte onbedekt aanwezig is. Als ik rond kijk, zie ik hoe iedereen naarstig leeft in zijn eigen wereldje. Het is net of er iets ontbreekt. Alhoewel ik volmaakt gelukkig ben met mijn geliefde is er iets dat zelfs ons beiden een beetje uit ons lood doet slaan. Misschien denk ik teveel na. Het is net of ik een buitenstaander ben en nergens een houvast kan vinden. Het doel is verdwenen. Ik leef wel maar het vreugdevuur in mijn hart is gedoofd. Of is dit een illusie? Vragen, duizenden onuitgesproken vragen draaien dol in mijn hoofd. Het houdt niet op.

Stilte ! Stilte !!

Ik kijk nog eens rond. Alles lijkt hetzelfde. De zon schijnt nog steeds. De omgeving heeft niet bemerkt dat ik een moment van eenzaamheid , wanhoop voelde. Gevangen in mijn eigen gedachtenmolen.

Ik blijf naar het zonlicht kijken. Daar is het warm. Zou dat de eenzaamheid verdringen? Zou dat de kilte uit mijn hart kunnen wegdrijven?

Ik wil. Ik wil zo ontzettend graag mezelf beheersen. Meester worden van mezelf. Gecenterd staan in het nu moment.

Ik concentreer me op goede gedachten.

Licht is altijd sterker dan duister. Het verjaacht de duisternis.

Woordjes spreek ik innerlijk uit ...

Liefde
De sterrenhemel verblindend
Zonlicht sterk en krachtig
Mijn geliefde
Hemels
Verrukkelijke bloemen
Engelengezangen

Het werkt. Het werkt echt!!! Ik voel de kracht. Ik voel de levenslust opborrelen. Ik voel de kosmische energie stromen. De verbinding tussen alles wat is. Vreugde spettert vol vuur in mijn hart. Mijn ogen glimlachen.

Wat is de wereld mooi !!

De Robijn

2009-10-19T03:42:00.000-07:00

Ik sloot mijn ogen en liet me leiden door hemelse muziek, maakte mijn geest leeg en was klaar om te vertrekken naar wat ik mijn ‘Thuis’ noem. In gedachten zag ik een prachtige engelenman naderbij komen. Hij spreidde zijn armen uit en gretig nam ik zijn hand. Samen zweefden we hoger en hoger totdat we in een kamer aankwamen waar een grote gouden ronde tafel stond. Rond de tafel stonden twaalf engelen. Zij hadden ieder hun lichtzwaard in hun hand. Ze legden het op de tafel en op het punt waar hun zwaarden samenkwamen, lag er een grote schitterende robijn. Letters en woorden kwamen uit die steen en drongen recht in mijn hart. Een overweldigend gevoel maakte zich van mij meester. Op dat moment kreeg ik een blik te zien van het Huis van Vader. De schoonheid ervan was niet te beschrijven. Woorden zouden de pracht ervan teniet doen. Op dat moment voelde ik me volledig opgenomen in de hoogste sferen. Het was een prachtig gevoel. Een gevoel van puur geluk en liefde.

Nog steeds vraag ik me af wat deze beelden betekenden. Ik kan er enkel maar naar gissen. Zouden de woorden van de robijn hun werk doen en verderleven in mijn ziel? Als ik bekijk hoe mijn leven veranderd is, hoe ik gegroeid ben. Ja ik heb nog een heel lange weg te gaan alvorens ik volledig opgenomen zal zijn in het bewustzijn van het Al. Maar is het niet zo dat iedere stap die ik zet een overwinning is op mezelf. Is het niet zo dat hoe hard de strijd ook was en is, de genoegdoening des te intenser zal zijn?

De Robijn leeft in ieders hart. Het is de wijsheid en de kracht die beschikbaar is als je maar wilt luisteren naar je hart. Velen lopen van her naar der en zijn zoekenden. Maar naar wat? Waarvoor ? In feite zijn ze , ik incluis, op zoek naar zichzelf. Hoe kan je dan iets buiten jezelf vinden als het zich diep binnenin je bevindt? Enkel jij hebt de sleutel. Ieder mens, niemand uitgezonderd heeft een ontzettende rijkdom in zijn schatkamer verborgen liggen. Het wacht enkel om ontgonnen te worden en de voorraden zijn onuitputtelijk. Hoe meer je je openstelt, hoe meer je leeft volgens de goddelijke principes, hoe groter jouw innerlijke rijkdom zal zijn.

De robijn leeft, laat hem toe....

Pareltjes

2009-10-17T11:37:00.000-07:00

Pareltjes in de wind
Mijn lief liefdeskind
Ze vliegen en vliegen
Door tijd en ruimte

Onrechtvaardigheid?

2009-10-16T03:03:00.000-07:00

Is het dat wat Jullie willen ? roep ik innerlijk. Of trek ik voorbarig conclusies?

Mijn wereld lijkt net stil te staan. In een sneltrein rijd ik door de dagelijkse werkelijkheid, konstant belaagd door wereldgebeurtenissen waarvan ik niet blij wordt. Hier en daar steekt een scheutje goed nieuws de kop op. Eventjes groeit de hoop maar niet voor lang. Wrede uitspattingen allerlei tieren weelderig in alle ondenkbare vormen. Het geweld lijkt de bovenhand te krijgen. In gedachten probeer ik me te verbinden met die eeuwige Bron van Liefde om antwoord te krijgen.

Mijn allerliefste Vader,

Waarom lijkt alles zo onrechtvaardig? Waarom heeft de ene mens veel geluk en de andere niets? Is alles dan hopeloos? Hoelang gaan we nog moeten vechten? Vechten in de naam van wie? Het aards paradijs heb je ons beloofd. Geluk en vreugde voor al je kinderen, maar ik ken geen enkel mens die niet bespaard gebleven is van pijnen noch verdriet.

Mijn allerliefste Kind,

De wereld lijkt één groot marteltuig waarbij jullie voortdurend afgeranseld worden met ellende, angst en verdriet. De waarheid is dat de mensheid zelf zijn werkelijkheid schept. Jullie zouden samen de hemel op aarde kunnen brengen. Nu op dit ogenblik. Het is slechts een keuze. De menselijke keuzevrijheid laat toe dat niet alleen geluk en voorspoed mogelijkheden zijn, maar ook de tegenpolen ervan. Absolute vrijheid in doen en denken. De gedachte maakt de wereld. Het aards paradijs is er steeds geweest en zal er altijd zijn. Zolang jullie je vasthouden aan nijd, haat, vooroordelen ten opzichte van elkaar, ... zullen jullie nooit het aards paradijs kunnen ervaren. Verander echter jullie gedachtevorm en alles zal geopenbaard worden. Dit zijn de lessen die jullie mogen leren op jullie mooie planeet. Het is een groot spel waarbij jullie de spelers zijn. Alles is reeds volmaakt want in de werkelijkheid van het nu ligt alles besloten.
Het licht dat in jullie harten gepland is, zoekt slechts een uitweg om te kunnen schitteren maar jullie hebben de poorten gesloten. Jullie hebben een sluier gecreërd niet als straf, maar om bewust te kunnen worden van jullie eigen goddelijke kracht om te leren scheppen in liefde, want dat is de sleutel tot het eeuwige geluk.
Wees Liefde. Straal Liefde uit. Laat jullie niet meeslepen met de werkelijkheid die je waarneemt, maar kijk achter de sluier. Doorbreek de illusie en leef in het werkelijke NU. Ieder levend wezen op aarde is bezegeld met de oneindige scheppingskracht want jullie komen voort uit MIJ. Samen zijn wij verbonden over de grenzen van alle illusies heen.

Het is zo moeilijk, Lieve Vader. De sluier die ik gecreerd hebt, laat niet toe dat ik verder kan kijken dan mijn fysieke ogen kunnen zien. Ik wil wel, maar hoe ik ook mijn best doe ik zie wat ik zie. Er is nog steeds oorlog, mensen worden omgebracht, gepijnigd fysisch en geestelijk. Hongersnood, armoede, .. Het is teveel om op te noemen.

Mijn Kind,

Het aards paradijs begint bij jou. Nu, als je dat wilt. Kijk met de ogen van een pasgeborene naar de wereld die je omringt. Je hebt nog niet het besef van alles wat je daar opsomt, maar je ziet wel een eindeloos mooie wereld. Heb je al eens naar de prachtige hemel gekeken? Heb je al de overweldigende natuur in je opgenomen? Heb je al de frisse wind geroken als je net wakker werd? Heb je al naar het ochtendgloren gekeken of naar het slapen gaan van de zon? Heb je al waarlijk in liefde naar je medemensen gekeken? Bekijk dit alles vanuit het perspektief dat jij hier medeschepper van bent. Enkel jij. Hoe zou je dan reageren op je wanhoop die zich van je meester maakt? Hoe zou jij deze wereld dan overzien?

Ja, mijn lieve prachtige kind. Dit alles ben Jij

Een zandkorrel in de woestijn

2009-10-13T03:38:00.000-07:00

Uit hoeveel zandkorrels zou een woestijn bestaan? En is iedere zandkorrel identiek en even belangrijk? Je hebt zandkorrels die aan de oppervlakte zichtbaar zijn en je hebt diegene die ondergronds de andere dragen. Samen maken ze deel uit van een immens groot zandtapijt maar onderling blijven ze steeds verbonden. Tot op het moment dat er een zandkorrel zich in beweging zet, lijkt alles rustig en sereen. Hij begint meer en meer te trillen. Het gevolg is dat andere korrels zich ook in beweging zetten tot uiteindelijk een grote massa met geweld zich verplaatst en er een verandering merkelijk zichtbaar is in het landschap.

Zo heb je, net als die zandkorrels, mensen die opgestaan zijn uit de grijze mensenmassa. Zij hebben hun nek uitgestoken. Toonden geen vrees voor de buitenwereld die hen beschimpten en bespotten maar gingen onverschrokken verder met hun taak die zij innerlijk voelden. Zij zijn onze voorbeelden, onze Heiligen. Zij hebben hun leven gegeven om andere te dienen vanuit hun pure hart. Dienende liefde ZIJN, in de volle betekenis van het woord.

Hoe kunnen wij dit voorbeeld volgen? Is het nodig om alles achter te laten en de wijde wereld in te trekken ? Of bestaan er ook andere manieren?

Er is veel moed nodig om alles wat je dierbaar is achter je te laten en de weg van dienende liefde in te te slaan. Om je los te maken, je te onthechten van alles wat je lief is. Slechts enkelingen zijn ertoe in staat. Zij voelen zich gevoed door hun geloof en hebben een onwankelbaar vertrouwen in het goede. Een drijfveer die hen verder en verder stuwt. Zij verzetten bergen en geven niet op.

In ons dagelijks leven kunnen we echter ook een voorbeeld zijn. In de kleinste liefdevolle handeling naar je medemens toe, ben je dienende liefde. Overal waar je bent kan je dat lichtstraaltje van hoop zijn voor mensen die het moeilijk hebben. Iedereen kan die zandkorrel zijn die de woestijn in beweging brengt. Je hoeft het enkel maar te doen. Je hoeft je enkel maar te verbinden met de godskracht die in je leeft. Het toe te laten en je hart te openen.

.....

De Zwaan

2009-10-09T03:57:00.000-07:00

Het water was donker, bijna zwart. Een zwaan zwom sierlijk rondjes op de grote vijver. Haar prachtige witte kleur gaf een sterk kontrast met de omgeving. Ze kon zich niet meer herinneren hoelang ze al rondcirkelde. Voor haar leek het wel een eeuwigheid.

Opeens voelde ze dat het water op de een of andere manier anders kabbelde. Het klotste tegen haar aan. Verrast keek ze op en tot haar grote verbazing zag ze een andere zwaan net als zij in cirkels zwemmen op de vijver. Vreemd, dat had ze nooit opgemerkt. Het kon ook niet anders eigenlijk, want ze was steeds in zichzelf gekeerd en schonk niet veel aandacht aan wat er buiten haar gezichtsveld omging. Toch was haar nieuwsgierigheid gewekt en ze keek onderzoekend naar de ‘indringer’. Net op dat moment deed de andere zwaan hetzelfde. Ze merkte op dat ze heel erg op elkaar leken. Haar ganse leven was ze al alleen geweest en ze had zich erbij neergelegd dat ze haar dagen in eenzaamheid verder zou slijten. Nu was het net of het water minder donker was. Ze raakten in gesprek en konden eindelijk hun hart luchten waarna ze besloten om naar de rand van de vijver te zwemmen. Zij aan zij zetten ze voet aan wal. Dit was de eerste keer, want de omgeving rond de vijver leek vroeger zo beangstigend dat ze het nooit had aangedurfd.

Opeens flitste er een heel helder licht en verblindde hen. Toen ze terug uit hun ogen konden kijken , zagen ze dat ze veranderd waren in een engelenvrouw en een engelenman. Wat zag hij er onwezenlijk mooi uit met zijn schitterende witblonde halflange haren, hemelsblauwe ogen die haar stralend aankeken. Ook zij had een metamorfose ondergaan. Haar haren waren net zo blond als de zijne en hingen tot op haar heupen. Ze leken als twee druppels water op elkaar. Wat waren ze gelukkig. Ze besloten om samen de omgeving te verkennen.

Het zag er allemaal heel somber uit. Een dik struikgewas versperde hen bijna de weg. Grote onheilspellende bomen torenden boven hen uit. Ze lieten zich echter niet afschrikken en vervolgenden hun weg. Plotseling zagen ze een prachtig kasteel opdoemen. Het leek hen vertrouwd en ze besloten om aan te kloppen aan de poort. Groot was hun verbazing toen men hen met een ongekende warmte begroette net of men hen kende. Er waren ontzettend veel engelen aanwezig en ook nog andere wezens. Ze begrepen er niets van. Iedereen leek ongelooflijk blij om hen te zien en er werd onmiddellijk een feestdis klaargemaakt die werd opgediend aan een ellenlange tafel. Niet alleen engelen zaten aan, maar ook herkenden ze verschillende meesters van het licht. Na de maaltijd werd iedereen uitgenodigd om naar een grote zaal te gaan. Er waren verschillende zuilen versierd met gouden symbolen, verschillende treden gaven uit op een prachtige troon waarop een heel wijze oude man zat met een lange witgrijze baard. Liefdevol gebaarde hij hen om naderbij te komen. Ondertussen was de ruimte helemaal opgevuld met genodigden. Hij vroeg hen om te knielen en uit het niets haalde hij twee gouden kronen tevoorschijn die hij op hun hoofd zette. Daarop barstte de menigte in luid applaus uit. Ze werden als helden gevierd want ze hadden de betovering van het duister verbroken door liefde in hun hart toe te laten. Een hemels feest barstte los. Er werd gedanst en gezongen. Ze besloten om even naar het balkon en ze zagen dat een ganse menigte zich ervoor verzameld had. Ze werden hartstochtelijk toegejuicht. Iedereen was ongelooflijk blij dat ze terug waren. Dit hadden ze nooit durven dromen. Een ongekend geluk en warmte doordrong hen beiden.

Nadat ze een paar dagen tot rust gekomen waren, werden ze terug bij de oude man geroepen. Hij vroeg hen of ze op missie wilden gaan. Of ze het licht zouden willen verspreiden in de wereld waar nog heel veel kommer en kwel in de harten van de mensen leefden. Ze besloten om deze taak te aanvaarden.

Op hun witte paarden, gevolgd door een groots engelenleger, reden ze vol trots de poort uit. Hun lichtzwaarden opgeheven. De wereld buiten het kasteel zag er heel somber, dor, grauw uit. Maar overal waar zij kwamen, samen met de andere engelen, zag je het licht zich snel verspreiden. Bloemen staken hun kopje uit. Op de bomen begon een groen tapijt te groeien. In de harten van de mensen werden lichtzaadjes geplant. De liefde kon eindelijk haar intrede doen. ..

En zij,... zij waren voor eeuwig gelukkig

En dan keek ik naar de Hemel

2009-10-01T05:28:00.000-07:00

Met een klap viel de voordeur dicht. Ik had me helemaal afgesloten. Gedachten tolden aan een razendsnel tempo door mijn hoofd. Een benepen gevoel drong binnen in mijn geest. Er waren teveel vragen die onbeantwoord bleven. Mijn dromen waren ergens heel diep opgeborgen en het was onwaarschijnlijk moeilijk om zich ze zelfs nog te herinneren. Het leven leek aan me voorbij te trekken zonder dat ik er grip op had. Gebeurtenissen hadden wonden geslagen in mijn ziel. De eenzaamheid had zich als een mantel op mijn schouders neergevleid. Hier zat ik nu in mijn cocon goed verstopt voor de buitenwereld. Maar mijn ziel schreeuwde het uit. Innerlijk zocht ik warmte, liefde, geluk,... De deur was gesloten. Gesloten voor ieder die zich in mijn buurt begaf. Ik was bang was om mezelf te tonen. Te laten zien wie ik werkelijk was. Vooroordelen van anderen vielen me als harde mokerslagen aan. Voor de schijn hield ik mijn hoofd en schouders recht, fier en trots, men zou mij niet klein krijgen, maar in mijn hart was ik verscheurd, gepijnigd tot in het diepste van mijn wezen.

...

En dan ...

Keek ik naar de Hemel

Een prachtige helblauwe hemel kleurde het grijs van mijn gedachten weg. Gouden zonnestralen dansten vrolijk. Vriendelijke bomen wuifden heen en weer. Ijverige vogels zongen onophoudelijk hun liefdeslied. Bloemen hadden zich lustig uitgedost. Mijn hart werd teder aangeraakt. In gedachten wendde ik mij tot Hem en deelde eindelijk mijn leed en smart dat sinds lange tijd knaagde aan mijn ziel.

Mijn lieve Vader,

Hier spreek ik tot U. Hoeveel leed moet ik nog dragen? Hoeveel lasten moeten mijn schouders nog dragen alvorens ik neerval? Waarom moet ik dit allemaal ondergaan? Het leven lijkt aan mij voorbij te glijden. Ik heb helemaal geen controle meer over mezelf. Ik huil en ben geraakt en gekwets door anderen die niet beter wisten. Oh Vader, ik vergeef het hen, maar hoe moet ik verder gaan? Hoe kan ik mezelf eindelijk op het juiste spoor zetten en mijn leven een andere wending geven? Ik wil niet meer in deze ellende voortploeteren. Ik wil een goed leven. Ik wil geluk, vreugde kennen. Is het niet zo dat dat het erfrecht is van de hele mensheid? Als ik mijn blik opensla naar de wereld zie ik zoveel lijden, pijn en verdriet. Het lijkt net of U in een razernij ontstoken bent. Misschien is het wel een spiegel van hoe ik me innerlijk voel. Zou het mijn woede kunnen zijn die zoveel schade aanricht en dat wat ik zie een afspiegeling is van mijn innerlijke werkelijkheid ? je ziet Vader, zoveel vragen draaien als de wijzers van een klok door mijn hoofd. Ik voel me onrustig en opgejaagd, ben nergens meer thuis zelfs niet bij mezelf.

Mijn allerliefste Kind,

Is het niet zo dat na de nacht de dag steeds tevoorschijn komt? Is het niet zo dat na regen zonneschijn komt? Waarom zou je dan niet na kommer en kwel de vreugde en het geluk mogen kennen? De wegen naar dat geluk zijn ondoorgrondelijk. Wat zwaar lijkt nu, zullen jouw bakens zijn voor jouw innerlijke groei. Tracht alles met je geestelijke ogen te bekijken. Tracht je situatie te overzien. Bekijk het vanuit verschillende perspektieven. De wereld om je heen is een creatie waarvan jij de schepper bent. Enkel jij hebt de sleutel tot jouw geluk. Als je ziel gerijpt is, zul je beseffen dat alles een doel had. Iedere pijn die je voelde, elke traan die je liet, elke schreeuw die je uitriep leidt je naar het oneindige geluk dat jouw erfrecht is. Open je hart en sluit je niet meer af van de buitenwereld. Zolang je de deuren hardvochtig gesloten houdt, kan niets of niemand jou bereiken. Je voelt je misschien veilig en verborgen voor die boze buitenwereld maar vergeet niet dat ieder op zijn manier worstelt met problemen. Laat mensen toe, laat ze jou de hand reiken. Wees niet afkerig voor iedere hulp die je geboden wordt want in ieder gebaar, in iedere handreiking kan je Mij vinden. Je hoeft niet meer te zoeken naar liefde want jouw kern, jouw ziel IS pure LIEFDE.

Je bent een goddelijke vonk begiftigt met oneindige eigenschappen en talenten. Ze sluimeren aan de oppervlakte om eens je je zelfvertrouwen gevonden hebt, zich te openbaren aan jou en de buitenwereld. Waarom angstig zijn om jezelf te tonen? Angst belet je om alles wat je in je hebt te tonen. Waar ben je bang voor? De reakties van anderen zouden je niet mogen hinderen want in wezen zijn jullie broeders en zusters van elkaar. Besef dat alles eenheid is, en dat alles een beweging is. Momenten, tijd zoals jullie het noemen, bestaan niet. Tijd is een moment dat altijd in het NU leeft. Het verleden kan dus geen vat meer hebben op jou.

Vergeet niet wie je bent, wat je bent en laat liefde jouw leiddraad zijn om je leven op te pakken. Eens je je hart geopend zult hebben, zal enkel vreugde en eeuwig geluk op jouw pad komen. Doorleef goed ieder moment dat je beleefd. Doorleef het intens, want het zijn parels voor jouw ziel. Zo zul je verder en verder groeien in liefde en bewustzijn tot je volledig opgenomen zult zijn in Mijn Liefde.

Ik hou van Jou
Mijn zegen rust steeds op jou.

Dank U, mijn lieve Vader. Ik zal mijn hart openen. De wereld lijkt opeens veel lichter nu. Mijn schouders minder zwaar van de lasten. Ik weet dat ik nog een lange weg heb af te leggen, maar ik voel me gesterkt nu, minder alleen. Ik zal alles een plaatsje geven in mijn ziel en zal ze koesteren als geschenken. Want alles wat is, is niet zonder reden.

Een pagina omgeslagen
Het licht scheen fel
De duisternis vervolgde haar weg
Ver uit mijn hart
De warmte vulde
Gulzig
Liefde drong binnen
Verruimde mijn blik
Een nieuw begin

Dagboek 20/09/09

2009-09-20T14:49:00.000-07:00

Er is nog zoveel lijden in de wereld. Je hebt ziekte, hongersnood, armoede, … maar ook het innerlijke lijden. Ieder mens heeft er ooit mee te maken. Bestaat er één mens op aarde die nooit lijden gekend heeft ?
De innerlijke strijd die men kent bij het volbrengen van de vele obstakels die het leven beheersen is een harde leerschool. Hoe meer je je bewust wordt van je taak op aarde, namelijk om te volgroeien in het eenheidsbesef en het godbewustzijn, hoe harder de lessen zullen zijn. Deze leerschool raakt je echter tot in het diepste van je ziel. Het is net of je een aframmeling krijgt en je al je houvast verliest op je nu werkelijkheid. De ene dag ben je gezond en wel, de andere dag krijg je het verdict dat je heel ziek bent. Of de ene dag ben je rijk kan je leven zonder zorgen en opeens worden alle vertrouwelijkheden onder je weggemaaid. Er zijn zovele voorbeelden, het leven is er vol van.
De zaak is echter hoe springen we hiermee om. De moeilijkheid is om het goede ervan in te zien. Je zit midden in een toestand van absolute ongelukkigheid. Niets of niemand lijkt op te merken dat je in een crisissituatie verkeert want uiterlijk zet je je masker op.
Ieder zit op zijn eigen eilandje. Ieder voelt zich alleen want alle lessen die op je pad komen zul je uiteindelijk zelf moeten volbrengen.

Je kan naar een lijdende persoon kijken en je voelt machteloosheid omdat je niet de pijn kunt wegnemen. Je wilt wel in de plaats treden, maar dat lukt niet omdat je niet in het fysieke lichaam kunt treden van de ander. Dan sta je daar als ‘net ontwaakte bewuste’ persoonlijkheid. Je begrijpt dat alles uiteindelijk naar het goede leidt, naar het opgaan in het Al. Voor beide partijen is het moeilijk en uiteindelijk is het een test in bewustzijnsverruiming. Hoe ga je deze situatie overzien? Hoe ga jij in je kracht blijven staan en je niet laten neerdrukken door wat je overkomt of door wat je ervaart?

Ik leef in een wolk
De aarde draait als een blauwe bal
Doorheen het firmament
Geruisloos zweef ik langsheen
Vele landen
Ik zie strijd
Ik zie honger
Ik zie lijden
De schoonheid vergaat eventjes
Midden in een vlaag van ongekend lijden
Hoor ik het gekerm
Het innerlijke hulproepen
Vele stemmen stijgen op
De ene luider dan de andere
Uiterlijk zie je de maskers
Als een bondgenoot van het lijden
Zo speelt ieder een spel
Met zichzelf
De wereld blijft draaien
Rond zijn as
Van roekeloosheid
En onbezonnenheid

Enkele opstandelingen
Rebellen zijn niet langer akkoord
Werpen hun masker af
Tonen hun ware gelaat
Maken je deelgenoot van hun lijden
Maar blijven vooral zichzelf
Wat een prachtig geschenk
Ze doen je beseffen
Dat liefde ook in lijden zit
Hun ogen stralen
Hun unieke wezen uit
Ze zijn jouw spiegel
Van je werkelijkheid

…

De goddelijke kracht
Is als een balsem
Voor wie lijdt
En zich openstelt
Aan de vreugde van het lijden

….

Dagboek 13/09/09

2009-09-14T12:48:00.000-07:00

Graag had ik een stukje geschreven over de broer van mijn geliefde. Morgen wordt een kwaadaardige tumor aan zijn slokdarm verwijderd en het is geen kleine operatie. We zijn beiden erg bezorgd. Het is een heel lief mens die niet om een grapje verlegen zit. Hij heeft al sinds zijn jeugd heel wat watertjes doorzwommen maar wat hij nu doormaakt dat overtreft alles. Uiterlijk zie je niet dat hij lijdt, maar innerlijk schreit zijn hart. Vreemd te merken dat hij alles reeds heeft georganiseerd voor wanneer het slecht zou aflopen, maar ook heel moedig. Verleden week zijn we langs gegaan, en mijn geliefde ook gisteren. Het is zo bizar eigenlijk en toch geloof ik in de goede afloop van alles.

Onze gedachten zijn nu constant bij hem. Hoe zou hij zich voelen op dit moment, morgen is een heel belangrijke dag. Ik kan me nauwelijks inbeelden dat gevoel. Je staat namelijk aan het begin van een T lijn en het kan zowel de ene als de andere richting uitgaan. Je lot ligt in handen van de Almachtige of heeft ook dit met keuzes te maken, een keuze die je reeds lang voordat je incarneerde maakte…

Ik lig op mijn bed, staar naar het plafond, het meubilair,... Kijk even televisie of maak een wandeling op de gang van het ziekenhuis. Mijn hart is onrustig. Morgen is de ‘grote dag’. Er wordt een groot stuk weggesneden uit mijn vertrouwde lichaam. Niets zal meer zijn zoals voorheen als ik wakker word. Als ik wakker word. Ja, ik moet positief blijven. Ik zal niet tonen hoe ik me echt voel. Ik geef toe dat ik bang ben, bang voor de operatie, bang dat ik het niet haal. Mijn lieve vrouw, mijn broers, mensen waarvan ik hou passeren mijn gezichtsveld. Wat als… Neen, ik mag niet doemdenken. De operatie is riskant, maar ik ben een taaie. Uiterlijk zal men niets merken maar als men innerlijk zou kunnen kijken, dan zou men weten dat ik zo ontzettend angstig ben. Zou bidden helpen?

Mijn allerliefste Vader,
Hier sta ik naakt voor jou
Geef mij de kracht, Lieve Vader
Schenk mij de moed om te doorstaan
Wat mij te wachten staat.
Ik jouw kind
Heb zo mijn best gedaan
Gedurende mijn ganse leven
Een deel van mijn zicht werd mij ontnomen
Een deel van mijn gehoor
Maar ik was sterk Vader
Jouw geliefde kind liet zich niet gaan
In jammerklachten en weemoed
Neen, lieve Vader
Ik ging voor het leven
Ik genoot ervan
Met al zijn beperkingen
En al zijn vreugdes
Maar nu is het net
Of ik voor een oneindige berg sta
Ik weet wat me te wachten sta
Mijn leven zal niet meer zijn als voorheen
En toch aanvaard ik dat.
Heb ik een keuze?
Kan ik zelfs op dit cruciale moment in mijn leven nog kiezen?
Kiezen voor leven
Of verder leven in jouw oneindigheid
Het lijkt me allemaal heel wreed, lieve Vader
Was ik maar zeker dat alles goed kwam
Voor diegene die ik misschien zal achterlaten
Indien een andere richting voorbestemd is.
En toch geloof ik in het goede,lieve Vader
Toch geloof ik dat niets voor niets is.
Ik zal nog sterker zijn.
Je zult zo trots op mij zijn
Op jouw unieke kind

Ik bid lieve Vader
Vanuit mijn hart
Om de genade te mogen ontvangen
Voor mijn genezing
Ik sta naakt voor jou, lieve Vader
Geen tierlantijntjes
Maar Ik
Als jouw goddelijk kind

Morgen is de dag
De dag die beslissend is voor mijn verdere leven

Ik leg mijn vertrouwen in Jouw handen
Uw wil geschiede

….

Dagboek 12/09/09

2009-09-12T16:12:00.000-07:00

We leven constant in twee werelden. Langs de ene kant heb je de dagelijkse realiteit en langs de andere kant heb je je innerlijke leven, de wereld waarop je via je bewustzijn afstemming op hebt. Het is soms zo vreemd en wij beseffen dat onze trilling anders is in de loop van de week als wanneer we niet gescheiden worden door dagelijkse beslommeringen zoals werk, verkeer,.. Dan is het net of we beiden afzonderlijk op een eilandje zitten en er is wel een brug die deze twee eilanden met elkaar verbind, maar we kunnen niet echt opgaan in elkaar omdat we geplaagd worden door een helse vermoeidheid of andere beslommeringen die ons een halt toeroepen. Het is zo fijn wanneer het weekend is en we tijd hebben voor elkaar.
Maar soms wordt je bruusk teruggeroepen in de wereld die je omringt door het nieuws via de media, vrienden, familie,.. en besef je dat dat deel uitmaakt van het leven zelf. Het leven waar wij voor gekozen hebben en dat we allen beleven om verder te groeien in bewustzijn, in liefde. Deze realiteit drukt ons met de neus op de feiten waarin we nog niet volgroeid zijn. Het is zo gemakkelijk om je te laten meeslepen in deze energie, maar als we dat even zouden overstijgen. Als we alles vanuit onze innerlijke goddelijke kern zouden bekijken, hoe verschillend zou de waarheid zijn. De waarheid verandert constant omdat hoe meer je groeit, hoe anders de waarheid zich zal tonen aan jou. Iedere beproeving die je ondergaat is een test om te kijken of je al een trapje hoger op de ladder mag zetten.
En dan komt mijn twijfel even boven. Wat met mensen die honger lijden, die vechten tegen een vreselijke ziekte, die gevangen zitten en onmenselijk gefolterd worden, …waar is daar het nut van? Waar dienen die tests voor? Zou Vader dit echt gewild hebben of schuilt daar een groot geheim achter waarvan we pas de plot ontvangen op het einde van het verhaal?

Ik kijk diep in je ogen
Ik voel je verdriet
Ik zie je angst
Lijden
Ogen spreken
een triest verhaal

De dood stond als een aalmoezenier aan de deur te wachten. Klopte driemaal aan. De zieke lag aan het bed gekluisterd. Zij kon amper nog bewegen en zien. Zwak riep ze dat men mocht binnenkomen. Met een wazige blik ontwaarde zij het gelaat van de dood. Deze zag er helemaal niet afschrikwekkend uit en in gedachten begon zij te praten met hem.

Ik ben ontzettend bang om te sterven en wil mijn familie nog niet achterlaten. Zij hebben mij nodig. Waarom moet ik nu vertrekken? Het is te vroeg.

Mijn lieve kind,
Niets is te vroeg, alles valt op de juiste tijd. En het lijken harde woorden in je huidige realiteit. Echter al wat gebeurt dient een doel en dit leidt steeds naar de Allerhoogste. Er is geen scheiding tussen hemel en aarde. Al wat je waarneemt is levensomvattende energie. Ik, de dood, besta niet. Ik ben het nieuwe leven dat je tegemoet treedt en je de hand reikt zodat je niet angstig meer zou zijn. Er wachten jou mooie werelden op aan de overzijde. Als je jouw hart opent naar deze gelukzaligheid dan wordt je deelgenoot van de prachtigste expressies van het hemelse leven.

Ik zal mijn familie zo missen, zal hen nooit meer kunnen aanraken, omhelzen, liefhebben. Zij zullen me niet meer kunnen zien. Hun verdriet zal intens groot zijn. Er zal een leegte ontstaan in hun hart en ook in het mijne. Is dit dan rechtvaardig? Waar is daar de bedoeling van? Wie zei dat God liefde is? Waarom al dat verdriet moeten ondergaan? Dit kan geen doel zijn van God !

Mijn zeer lief kind,
Je woorden stralen onrust uit en dat is omdat je gedeeltelijk nog in je aardse kleed woont. Het leven is een aaneenschakeling van ontelbare levens. Zonder onderbreking leef je oneindig verder omdat je deel uitmaakt van het leven van God. Het verdriet dat aan je knaagt en ook aan hen die je zult achterlaten, zal opgelost worden. Verdriet is een uiting van liefde want het leert je groeien in bewustzijn. De aardse realiteit bestaat erin om dat verdriet te ontstijgen en te vertrouwen dat niets maar dan ook niets gescheiden is. De grenzen lijken onoverkomelijk, maar het is slechts een stoffelijke waarneming. Hoe verder je opstijgt, hoe ruimer je bewustzijn wordt, hoe groter je waarnemingvermogen zal groeien tot je uiteindelijk vereenzelvigd wordt met de Bron en je in totale eenheid zult zijn met alles wat is. Het Leven is een geschenk dat niet teniet kan gedaan worden want anders zou er enkel dood zijn. Zou Vader zichzelf vernietigen? Zou Vader die enkel Liefde is, zijn kinderen willen pijnigen? De vrije keuze heeft de mensheid ertoe aangezet om het leven te doorleven in al zijn facetten. Het is een intens spel waarbij verdriet, angst, lijden maar ook geluk, vreugde, liefde deel van uitmaken. Ieder mens is vrij om zijn wereld te scheppen.
Vertrouw op jouw scheppingskracht. Vertrouw dat alles goed komt. Vertrouw op Vader maar vooral op jezelf. Want Hij leeft in jou. Hij is wie jij bent. In ieder deeltje van de schepping kan je Hem vinden. Kijk rond je heen. Kijk met je geestelijke ogen en open je hart voor de schoonheid van het goddelijke leven waar jij deel van uit maakt.
Wees niet bang meer dat je gescheiden bent van je geliefden want in het hier en nu zijn jullie steeds verbonden. Leer voelen, vertel hen hun harten voor jou te openen en ook zij zullen je voelen, altijd voelen. De groeipijnen van deze leerschool zullen jou en de jouwen dichter brengen naar de ultieme waarheid en ik verzeker je dat je enkel liefde zult ervaren.
Ben je nu nog bang? Mag ik je de hand reiken opdat je samen met mij zult binnenstappen in de geestelijke wereld?

Haar hart en haar geestelijke ogen openden zich in een flits. Aan haar bed zag zij diegene die reeds lang overgegaan waren in de andere wereld. Nu was zij klaar om afscheid te nemen van het aardse leven. Zij kon gaan. Zachtjes vertrok zij en ging op in de nieuwe wereld die voor haar de deuren openden. Ze was nu in vrede met zichzelf.
Gevoelens van diepe rust en liefde straalde ze naar haar geliefden die nog eventjes in de andere wereld vertoefden. Haar hart was voor altijd met hen verbonden en ze bad tot de Almachtige om hen te steunen in hun verdriet. Af en toe zou ze hen bezoeken in hun dromen opdat ze nieuwe krachten zouden opdoen om verder hun pad te gaan in het aardse leven.

Leven is houden van de oneindigheid.

Leven is opgaan in het leven

Leven is totale Liefde

….

Tijd

2009-09-05T15:47:00.001-07:00

Wat is het leven mooi
Broos
En zo een groot avontuur
Golvende landschappen
Bedekt met ontelbare bomen
Vogels vliegen lustig

Een eenzame reiziger
Verdiept
In gepeins
Merkt niets
Gedachten fluisteren
Onhoorbaar
De stilte
Nietig
Klein
Kleinst

De aarde
Blauwe bol
Draait
Rond en rond

De tijd
Neemt afscheid

Met ontroering neem ik afscheid van jullie. Jullie zijn vergeten dat het leven zo mooi is zodat jullie elkaar uit het oog verloren en ieder zich opsloot in zijn eigen leefwereld. Maar kijk toch eens goed rond en zie hoe alles perfect in mekaar past. Herinneren jullie je niet meer dat alles jullie erfrecht is, dat jullie geschenken krijgen iedere dag opnieuw in overvloed en zonder onderscheid te maken? In ieder van jullie huist een stukje van die ander want jullie zijn verbonden met elkaar. Geluk is een erfrecht. Waarom dan vechten? Waarom dan die ander pijn doen? Als jullie maar konden beseffen welk voorrecht jullie hebben. Als jullie maar konden voelen. Neen, niet met jullie verstand. Maar met jullie hart, dat de poort is naar de opperste vreugde en het eeuwig geluk. Luister naar jullie melodie van jullie leven. Jullie kunnen haar horen als je goed luistert. Ze leidt jullie door bergen en dalen.

Even neem ik afscheid zodat jullie je bewust worden dat tijd niet belangrijk is, maar het moment in het nu. Nu is altijd NU. Er zijn geen grenzen in de tijd. Koester alles met jullie hart. Leef intens en geniet..

Alles
Stond
Stil

Nu

Het leven
Is
Een aaneenschakeling
Van
NU

..

Dagboek 28/08/09

2009-08-28T15:22:00.000-07:00

Een zeker weemoed overvalt me. Ik heb een droom waarbij ik als stervensbegeleider mensen zou willen helpen om in vrede afscheid te nemen van het aardse leven. Onlangs had ik inlichtingen ingewonnen en ik heb er niet zo een goed gevoel bij. Het is niet zoals ik het me had voorgesteld. En dit gevoel houdt me nu al de ganse week in zijn greep.
Ik zou zo graag de mensen vertellen over de mooie wereld aan de overzijde, zodat ze de liefde zouden kunnen voelen die daar heerst. Tijdens mijn meditatiebeelden mag ik beelden zien die zo onwaarschijnlijk mooi zijn en die ik graag zou delen. Ik begrijp wel dat niet iedereen dit wilt horen. Voor veel mensen is dood, echt dood. Het betekent het einde en daarachter is er niets meer.

Als je sterft leg je enkel je aardse kleed af om daarna op te gaan in die andere wereld volgens jouw bewustzijnsgraad. Het is net of het leven uitgezogen is uit je lichaam en een omhulsel rest. Je zou het kunnen vergelijken met de rups die uit haar cocon treedt en een vlinder wordt of de slang die vervelt.
Sterven doe je nooit alleen. Steeds zijn er hemelse begeleiders die je helpen uit je lichaam te treden. Hoe fijn zou het zijn als begeleider hier op aarde samen te kunnen werken met hen aan de overzijde. Hoe fijn zou het zijn om de angst voor de dood te kunnen verzachten bij de stervenden. Dood is een overstap, een overgang naar een ander leven. Het heeft me steeds gefascineerd, ook al sinds mijn jeugd. Ik herinner me een incident dat ik voorbij een vrouw reed die dood lag op het voetpad. Het hield me de ganse tijd bezig en het zette me aan het denken. Voor mij is het haast onmogelijk dat er niets meer zou zijn na dit leven. Zou het niet zo zijn dat als het leven echt ophield we allemaal gelijk in bewustzijn zouden zijn. Misschien zouden we dan allemaal wel moordenaars zijn of engelen op aarde. En wat zou dan onze bestaansreden zijn om te leven ?

Het leven is een oneindige leerschool die veel verder gaat dan wij maar kunnen beseffen. Je hoeft maar goed rond te kijken naar de wereld om je heen. Je ziet zoveel mensen. Ieder opgesloten in hun eigen leefwereld met hun gevoelens, verwachtingen, angsten, verdriet,..
Wij zijn allen samen op weg naar de goddelijkheid in onszelf maar niet alles loopt schijnbaar van een leien dakje.

Als men maar zou kunnen verder kijken.
Verder dan de sterren aan de hemel
Als men met zijn hart zou kijken
In de ziel van de ander
Dan zou men die wondermooie wereld zien
Badend in het licht
Wentelend in hemelse liefde

Ik zag een beeld
Waarbij duizenden zielen stonden
Te wachten
Aan de gouden poort
Deze poort rees majestueus op
Versiert met diamanten, parels
In verschillende kleuren
Prachtige sferenbloemen dansten zich een weg naar boven
Liefdevolle engelen
Verwelkomden met hun liefde
Iedere ziel
Die wou toegroeien naar Het Licht

Tranen van vreugde
Verwondering
Gelukzalige gevoelens

Goddelijke stemmen
Zingen

Opgenomen zijn
Opgenomen in Zijn LIEFDE
Als Kind van God

...

Dagboek 13/08/09

2009-08-27T04:01:00.000-07:00

Mijn hart zingt want ik voel me gelukkig. Ook al druilt buiten de regen zachtjes naar beneden, innerlijk zie ik de zon schijnen.
Geluk is een levensweg. De schoonheid ervan ontroert me. Ik herinner me nog de tijd dat alles donker leek in mijn ziel. Toen dacht ik aan het grote niets. Mijn geloof had me verlaten en het was zwart. Nooit had ik gedacht dat ik zo gelukkig zou worden als nu. Ik heb me bevrijd van het verleden dat als een juk op mijn schouders rustte. Mijn ziel is gerijpt en kan nu stilletjes tot bloei komen. De vooroordelen, angsten of verdriet hebben geen bestaansreden meer.

Ondanks de ellende die er heerst op aarde, zie ik hoe prachtig de ganse schepping is. Het is zo onbeschrijflijk mooi. Kon iedereen maar dit beseffen. Kon iedereen het goddelijke gevoel in zichzelf toelaten en voelen. De bewustzijnsgrenzen zouden verruimd worden. Men zou voelen hoe de ziel zich als een deken verspreidt. Men zou de verbondenheid voelen met iedere atoom van de ganse schepping. En men zou de kracht voelen van alles dat dit samenhoud.

De Kracht
De Goddelijke Kracht
Duizenden zonnen sterk
Trilt
Harmonieus
In LIEFDE

.......

dagboek 09/08/09

2009-08-27T03:45:00.000-07:00

Hoe gelukkig kan een mens zijn? Soms is alles zo volmaakt dat je in een roes van opperst geluk zweeft. Je merkt dat in kleine dingen de volmaaktheid schuilt waar iedereen naar op zoek is. Ik wil dit gevoel graag vasthouden.

Het is fijn om je zachtjes te laten voortdeinen in deze roes. Een mens heeft enkel liefde nodig. Liefde is geen verre droom. Het is de eeuwige realiteit van de schepping. Als we ons hart zouden openen dan zouden we voelen, voelen wie we werkelijk zijn. Goddelijke liefdeswezens zonder beperkingen in geest en gedachte verbonden met alles wat IS. Er zou geen plaats meer tot angst en onrust, verdriet en pijn zijn. We zouden weten. De gedachte vrij te zijn. Vrij in het eeuwige NU met een liefdeskracht die oneindig is.

Innerlijke tranen van vreugde
Beroeren mijn ziel
Ik voel de verbondenheid
Een straal van rust
Warmte
Liefde baant zich een weg
Naar de oneindige top
Mijn ziel deint
Steeds verder en verder uit
in het allesomvattende Al...

Een stralende glimlach
Vogels zingen
Mijn geliefde kijkt
in mijn ziel
Ogen schitteren...

De verbondenheid met Hemel en Aarde
Een voltooid gebeuren
Als je de sluier durft weg te nemen
Bij jezelf

Wat zal zijn
Is reeds
De dag en nacht
De Aarde is Hemel

En Wij?

Wij ZIJN....

Afscheid ?

2009-08-23T14:41:00.000-07:00

Was dit het laatste afscheid?

Donkere wolken razen
Bezorgde ogen
Kijken
Verborgen tranen
Huizen in mijn ziel
Angst groeit
Gretig
Als een kind in de nacht
Voel ik mij
De ziekte woekert
Een beklemmend gevoel
Houdt me vast
Mijn blik
Gericht op de hoop
Hoop
Verder te mogen leven
In dit leven

Ik wil niet sterven
Ik wil leven

Het nieuws
Overvalt me
Wanhopig klamp ik me vast
Ik kijk naar mezelf
Gelaten

Mijn God!
Mijn God!

Ik word gek
Het is te vroeg
Om te gaan

Geef me kracht
Om te overwinnen
Dit leven !
Mijn leven !

….

Woorden fluisteren zachtjes

Mijn kind
Mijn geliefd kind
Wees niet bang
Heb geen angst
Want de poorten naar jouw geluk
Staan geopend
Hoe zwaar de weg ook lijkt
Hij reikt altijd naar Mij
Ooit zal je beseffen
Dat lijden naar bevrijding leidt
Bevrijding van jouw schitterende ziel
En dan zal je opgaan
Opgaan in het eeuwige leven
Samen met Mij.
Een mantel van liefde
Leg ik over je schouders
Een kroon van moed
Op je hoofd
Duizenden sferenbloemen
voor jouw dienstbaarheid
Het eeuwige leven is jou gegeven

….

Gebed

2009-08-23T13:36:00.000-07:00

Mijn Vader in de Hemelen,
Koning der Koningen,
Bijgestaan door Engelen, Meesters en Gidsen
In uw Koninkrijk dat neergedaald is op aarde

Ik bid tot U als uw nederige
Geef mij de kracht om anderen te dienen in Uw Naam
Laat me door mijn mond jouw boodschap kenbaar maken,
Zodat hun hart ontvlamd wordt door Jouw Liefde en Jouw Genade.
Help mij de zieken hun lijden te verlichten.
Schep vreugde in hun ziel door jouw teken Gods.
Ik schenk u een deel van mijn aardse leven als offer voor hun genezing.

Wijs mij de weg te bewandelen
Mijn vertrouwen leggend in Jouw handen
Wetend dat alles wat hieruit voortkomt openbloeit

Biddend van uit de kern van mijn ziel
Aanhoor mijn gebed, lieve Vader
Aanvaardend dat niet mijn wil maar Jouw wil geschiedde

Amen
…

Heilig, heilig zijn zij die gekomen zijn op aarde
Verrezen uit het leven na de dood.
Gekroond als Heiligen in de Hemelen
En neergedaald als apostelen van jouw woord.
Zij bewandelen de aarde en geleiden ons naar het Licht
Het licht dat Liefde is.
Het oneindige verblindende Licht, voortspruitend uit de liefde God.

De Hemelpoorten zullen geopend staan voor hen die zich keren tot Hem.
De Almachtige, genadevolle, liefhebbende Vader.
Bloemenzuilen, met de prachtigste zoetbedwelmenste bloemen in het zuiverste kristal,
Gouden wolkennevels, omzuilen de poorten versiert met duizenden parels en robijnen.
Vogels en Engelen zingend in eenheid tot hun Vader.
Krachtige fonteinen, spuiten hun leven heel hoog tot het oneindige.
Oogverblindende paleizen, tempels, als symbool van jouw innerlijke zelf.

Heilig, Heilig zijn zij die geloven in de Heer,
De genade God zal niemand ontnomen worden
Ieder kind mag wederkeren tot de bron
Zijn Roep zal ooit gehoord worden door allen geschapen uit Zijn Liefde

Dankbaar knielend, eerbiedigend en nederig
In eenheid verbonden door Liefde
Met alles aanwezig in de kosmos.
Groots is HIJ

..

Eén Zijn

2009-08-22T11:01:00.000-07:00

Eén zijn

Verbonden met de goddelijke schepping
Verbonden met jou
Mijn geliefde tweelingziel
Want jij bent die Ene
Doorheen jouw ogen
Kan ik zien
Zien wie ik ben
Laten we onze vleugels spreiden
Mijn geliefde
Laten we voor eeuwig vliegen
Doorheen de zeeën van de oneindigheid
Wij zijn allen kinderen van Vader
Wij zijn alles
In één

Woorden zijn niet nodig
Gevoelens een leidraad
Om je weg te vinden
Doorheen de kronkels van het leven
Doorleef met vreugde
Omhels het verdriet
Bevrijd je van je angsten
Ga door diepten en dalen
En stijg daarna
Spreidt je vleugels wijd
Want je bent hemel en aarde
Je bent die Ene.….

Gouden Stad

2009-08-22T08:45:00.000-07:00

Een gouden schitterend waas
Dwaalt langs het glinsterende water
Hoge kristallen bergen omgeven de stad
Die als een parel opborrelt
Hemelse toppen raken de hemel
In een innige omhelzing
Gekoesterde tempels
Stralen hun liefde uit
Een zucht van verlichting
Een wind van liefde en rust
Bezaait de stad met een intens gevoel
Van Goddelijkheid

Teer wandelend langs paleizen
Aandacht gevend aan al dat moois
Geef ik me over
Ik ben opgenomen in het Paradijs
De Gouden Stad der Engelen
Kristallen wolken als een warm deken
Tonen sprankelende heldere kleuren
Een spel van licht speelt
Zachtjes
Torenhoge bloemenranken
Begroeten hartelijk
Zingende vogels begeleiden
Engelengezangen

Koren weergalmen onophoudelijk
Doorheen de Stad
Fluisterende gebeden
Stijgen op

Een siddering
Verwelkomt Hem
In opperste vervoering

Ik kijk in zijn blik
En zie het begin en het einde
Onnavolgbaar
Niet te vatten
Schepping van al wat is

Gouden Stad
Sferenstad der Engelen en Wijzen
Boodschappers van Vader

Ronddwalend
Voel ik me opgenomen
Als een engel
Ik spreid mijn vleugels
En adem de Liefde in
Krachtig word ik
Een gelukzalige glimlach
Vervat een gevoel
De Stad leeft en bruist
Ik ben thuis.

Inge